Πέτρος Μπουσουλόπουλος | Η Τρίπολη για μένα δεν είναι απλά ένας επαγγελματικός σταθμός. Είναι οι άνθρωποί της!
Το kalimera-arkadia.gr συνάντησε τον Πέτρο Μπουσουλόπουλο, με αφορμή την επιστροφή του στην Τρίπολη για άλλη μια δημιουργική χρονιά στο θεατρικό εργαστήρι «Αγιούτο». Για τον ίδιο, κάθε Σεπτέμβρης στην πόλη δεν είναι απλώς ένας επαγγελματικός σταθμός, αλλά η συνέχεια μιας αληθινής σχέσης και μιας βαθιάς σύνδεσης με τους ανθρώπους της.
Μέσα από τη συζήτησή μας, ο Πέτρος μοιράζεται τη δική του οπτική για την τέχνη της υποκριτικής: έναν χώρο αποδοχής, ελευθερίας και ασφάλειας, όπου δεν υπάρχουν «πρέπει» και αξιολογήσεις. Μας εξηγεί πώς η αρχική αμηχανία των μαθητών μετατρέπεται με χιούμορ σε δημιουργική ενέργεια, πώς τα «λάθη» αγκαλιάζονται για να γεννήσουν αυθεντικές στιγμές επί σκηνής και γιατί το θέατρο αποτελεί ουσιαστική εκτόνωση για ενήλικες και ένα ασφαλές καταφύγιο για τους εφήβους. Με στόχο μια χρονιά γεμάτη εξέλιξη, δομημένη δουλειά και άρτιες παραστάσεις, αλλά διατηρώντας πάντα τη γνώριμη ζεστασιά της ομάδας, μας προσκαλεί να κάνουμε το πρώτο βήμα, υπενθυμίζοντάς μας πως η κατάλληλη στιγμή για να εκφραστούμε είναι το «τώρα».
Πέτρο, για άλλη μια χρονιά η Τρίπολη είναι ο προορισμός σου. Τι είναι αυτό που σε κάνει να επιστρέφεις κάθε Σεπτέμβρη στην ίδια πόλη και στους ίδιους ανθρώπους;
Είναι η αληθινή σχέση που έχει χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια. Η Τρίπολη για μένα δεν είναι απλά ένας επαγγελματικός σταθμός.Είναι οι άνθρωποί της, η ζεστή αγκαλιά που εισπράττω κάθε φορά που πατάω το πόδι μου εκεί. Όταν βλέπεις ανθρώπους που σε εμπιστεύονται, που ανυπομονούν να ανταμώσουμε ξανά στην αίθουσα και να δημιουργήσουμε, δεν μπορείς παρά να επιστρέφεις.
Υπάρχει κάποια συγκεκριμένη ανάμνηση ή στιγμή από τις προηγούμενες χρονιές εδώ στην Τρίπολη που κρατάς πάντα μαζί σου;
Δεν είναι μία συγκεκριμένη στιγμή, αλλά εκείνα τα τελευταία λεπτά μετά το τέλος της τελικής μας παράστασης. Όταν σβήνουν τα φώτα, ο κόσμος χειροκροτεί, και βλέπω στα μάτια των μαθητών τη συγκίνηση, την ανακούφιση και την περηφάνια για όσα κατάφεραν. Η στιγμή που αγκαλιαζόμαστε στα παρασκήνια και συνειδητοποιούμε τη διαδρομή που διανύσαμε μαζί... Αυτό το βλέμμα της μεταμόρφωσης είναι που κρατάω μαζί μου.
Πώς έχει αλλάξει η δική σου οπτική για τη διδασκαλία του θεάτρου μέσα από την επαφή σου με το κοινό της Τρίπολης;
Με τα χρόνια και την εμπειρία μου σε όλα τα εργαστήρια που καθοδηγώ, η οπτική μου έχει μετατοπιστεί βαθιά. Συνειδητοποίησα ότι η διδασκαλία δεν είναι να επιβάλεις μια μέθοδο, αλλά να δημιουργείς τον χώρο για να ανθίσει ο καθένας. Η επαφή μου με τους ανθρώπους είτε στην Τρίπολη είτε οπουδήποτε αλλού δουλεύω μου επιβεβαιώνει κάθε φορά ότι το θέατρο είναι μια ζωντανή συνάντηση. Η εμπειρία μου με βοηθά πλέον να καταλαβαίνω γρήγορα τις ανάγκες της κάθε ομάδας, να αφαιρώ τα περιττά και να εστιάζω στην ουσία: στην αποδοχή, την απελευθέρωση και την αλήθεια που μοιραζόμαστε μέσα στην αίθουσα.
Περιγράφεις στην ανακοίνωσή σου τη διαδρομή από την αμηχανία της πρώτης συνάντησης μέχρι την ομάδα που δεν θέλει να φύγει στο τέλος. Πώς διαχειρίζεσαι εσύ αυτό το «άνοιγμα» των ανθρώπων μέσα στις πρόβες;
Τι ρόλο παίζει το «λάθος» στο δικό σου εργαστήρι; Πώς μετατρέπεις την αμηχανία ενός μαθητή σε δημιουργική ενέργεια;
Σε έναν κόσμο που όλα πρέπει να βαθμολογούνται ή να έχουν αποτέλεσμα, γιατί είναι σημαντικό σήμερα να μπει κάποιος σε μια αίθουσα θεάτρου χωρίς να «πρέπει» να γίνει ηθοποιός;
Γιατί έχουμε τεράστια ανάγκη από έναν χώρο όπου επιτρέπεται απλά… να είμαστε ο εαυτός μας. Χωρίς "πρέπει", χωρίς αξιολογήσεις, χωρίς το άγχος της επιτυχίας. Το θέατρο για έναν ερασιτέχνη ή λάτρη της τέχνης είναι ψυχοθεραπεία, είναι εκτόνωση, είναι μια ευκαιρία να παίξει ξανά σαν παιδί, να αναπνεύσει και να συνδεθεί με άλλους ανθρώπους ουσιαστικά. Δεν χρειάζεται να γίνεις επαγγελματίας για να απολαύσεις τη θεραπευτική δύναμη της έκφρασης.
Πολλοί ενήλικες διστάζουν να ξεκινήσουν γιατί λένε «δεν έχω χρόνο» ή «δεν είμαι πια στην ηλικία». Τι θα απαντούσες σε αυτούς τους ανθρώπους που θέλουν να το δοκιμάσουν αλλά φοβούνται το πρώτο βήμα;
Θα τους έλεγα ότι η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός και ότι ο χρόνος δεν «βρίσκεται», αλλά φτιάχνεται όταν θέλουμε να φροντίσουμε την ψυχή μας! Η καλύτερη στιγμή για να κάνεις κάτι που σε εκφράζει είναι το ΤΩΡΑ. Μην αφήνετε τον φόβο ή τις υποχρεώσεις να σας στερούν τη χαρά της ανακάλυψης.
Για τους εφήβους, το θέατρο συχνά λειτουργεί ως ένας «ασφαλής χώρος». Τι κερδίζουν οι έφηβοι της ομάδας σου πέρα από τις υποκριτικές δεξιότητες;
Οι έφηβοι κερδίζουν τη φωνή τους. Σε μια ηλικία γεμάτη αλλαγές, πίεση και αναζήτηση ταυτότητας, το θέατρο τους προσφέρει ένα καταφύγιο όπου μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα, χωρίς να φοβούνται τη σοβαροφάνεια των μεγάλων. Αναπτύσσουν ενσυναίσθηση, αυτοπεποίθηση, μαθαίνουν να συνεργάζονται, να ακούν τον διπλανό τους και να αποδέχονται τη μοναδικότητά τους. Αυτά τα εφόδια τα κρατούν για όλη τους τη ζωή.
Αν έπρεπε να πείσεις κάποιον που δεν έχει πατήσει ποτέ το πόδι του σε σκηνή να έρθει στο ανοιχτό μάθημα γνωριμίας, τι θα του έλεγες;
«Έλα απλά για μια βόλτα! Δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα σε κανέναν. Φόρα άνετα ρούχα, πάρε την καλή σου διάθεση (ή ακόμα και τη συστολή σου) και έλα να γνωριστούμε, να πιούμε έναν καφέ, να γελάσουμε και να κάνουμε μερικά παιχνίδια. Αν δεις ότι δεν σου ταιριάζει, φεύγεις! Αλλά δώσε στον εαυτό σου την ευκαιρία να το ζήσει έστω για μία ώρα.»
Τι να περιμένουμε από τη φετινή χρονιά στο Αγιούτο; Υπάρχει κάποιος νέος στόχος ή «πρόκληση» που έχεις θέσει για τις ομάδες σου;
Όπως κάθε χρονιά το «Αγιούτο» εξελίσσεται και όσο γίνεται αυτό, η δική μας ευθύνη απέναντι στους μαθητές μας, γίνεται ακόμα μεγαλύτερη.Ο κύριος στόχος μας για τη φετινή χρονιά είναι να ανεβάσουμε τον πήχη στην οργάνωση και στην ποιότητα των μαθημάτων μας, διατηρώντας πάντα τη ζεστασιά του εργαστηρίου. Θέλουμε η εκπαιδευτική μας διαδικασία να είναι απόλυτα δομημένη και οι παραστάσεις που θα παρουσιάσουμε στο τέλος να διακρίνονται για την αισθητική, την αρτιότητα και τη φροντίδα τους σε κάθε λεπτομέρεια. Εργαζόμαστε με μεράκι και συνέπεια ώστε να προσφέρουμε το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα, τόσο στη διαδικασία όσο και στη σκηνή.
Ποια είναι η μεγαλύτερη χαρά για έναν δάσκαλο θεάτρου όταν βλέπει τους μαθητές του να ανεβαίνουν στη σκηνή στο τέλος της χρονιάς;
Να βλέπει την εξέλιξή τους. Όταν θυμάσαι πώς μπήκε κάποιος την πρώτη μέρα δειλός, μαζεμένος, με χαμηλή φωνή και τον βλέπεις στο τέλος πάνω στη σκηνή να λάμπει, να πατάει με σιγουριά, να εκτίθεται και να απολαμβάνει τη στιγμή... Αυτή η μεταμόρφωση είναι η μεγαλύτερη επιβράβευση. Εκεί νιώθεις ότι αυτό που κάνεις έχει πραγματικό νόημα.
Πού μπορεί να απευθυνθεί κάποιος για να εγγραφεί στη σχολή για τη φετινή χρονιά;
Μπορείτε να επικοινωνήσετε απευθείας με το θεατρικό εργαστήρι «Αγιούτο» στα εξής τηλέφωνα 6974820192 / 6988626399 , είτε μέσω των σελίδων μας στα social media στο Facebook (Θεατρικό Εργαστήρι Αγιούτο) και στο Instagram (@agiouto__) για να δηλώσετε συμμετοχή στα τμήματα μας . Σας περιμένουμε όλους με μεγάλη χαρά!