Όλες οι μητέρες γνωρίζουν από ένστικτο ότι το μητρικό γάλα είναι η καλύτερη τροφή για το βρέφος τους. Το 90% των μητέρων αρχίζει το θηλασμό στο μαιευτήριο όμως μέχρι τον 4ο μήνα περίπου τα 2/3 έχουν δώσει συμπλήρωμα ή διακόπτουν το θηλασμό.
Οι μηνίσκοι είναι δυο ημισεληνοειδής χόνδροι του γόνατος, με τον έσω μηνίσκο να έχει σχήμα <<C>> και τον έξω να έχει σχήμα <<Ο>>. Διακρίνονται τρεις επιφάνειες την άνω που έρχεται σε επαφή με τους μηριαίους κονδύλους, την κάτω που επικάθεται στους κνημιαίους κονδύλους και την έξω που έρχεται σε επαφή με τους συνδέσμους και το θύλακο.
Τα τελευταία τρία χρόνια, η χώρα μας βιώνει μια πρωτοφανή και συνεχή κρίση, η οποία έχει διαλύσει τη πατρίδα μας και έχει επιδράσει με τον χειρότερο τρόπο στους πολίτες και σε κάθε είδους δραστηριότητα.
Για όσους από εσάς δεν γνωρίζετε, αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην περίοδο της δεύτερης έκδοσης του Παγκοσμίου Ιστού ( World Wide Web), πιο επίσημα γνωστό και ως Web 2.0. Ας δούμε τι ήταν το Web 1.0;
Το Web 1.0, ή η αρχή του Διαδικτύου, προσέφερε ιστοσελίδες με πολύ μικρή ή χωρίς αλληλεπίδραση με τον χρήστη. Θυμηθείτε τις παλιές ημέρες του Internet.
{pgslideshow id=6|width=640|height=480|delay=3000|image=L}
Ο Γεώργιος Μειζότερος ήταν ένας διακεκριμένος Stradioti (Στραντιότι, από τη λέξη Στρατιώτης). Οι Stradioti ήταν σκληροτράχηλοι μισθοφόροι, από διάφορα μέρη των Βαλκανίων, που πολεμούσαν για τις ευρωπαϊκές αυλές (συχνά για τους Ενετούς) κατά τη διάρκεια της τουρκοκρατίας, και κυρίως από τον 15ο ως τον 17ο αιώνα. Ήταν άριστοι γνώστες της πολεμικής τέχνης και κατά κανόνα μάχονταν έφιπποι, οπλισμένοι με λόγχες, γιαταγάνια, και ρόπαλα. Επιφανέστεροι και «επιδραστικότεροι» αναδείχθηκαν οι Έλληνες Stradioti, που απολάμβαναν διεθνούς αναγνώρισης. Αυτοί οι φοβεροί πολεμιστές ζούσαν μια επικίνδυνη και τυχοδιωκτική ζωή μέσα σε μάχες, δολοπλοκίες, λεηλασίες, λάφυρα, και συνεχείς μετακινήσεις. Είχαν όμως και ένα τραγικό στοιχείο: Μάχονταν -και πέθαιναν- για ξένα συμφέροντα και όχι για την Πατρίδα τους, όπως πολλοί από αυτούς διακαώς επιθυμούσαν. Ο θεσμός των Stradioti είχε ατονήσει στις αρχές του 18ο αιώνα, αλλά ήδη τότε είχε ξεπηδήσει η Ελληνική Κλεφτουριά.
Η καταγεγραμμένη εθνική δράση του σημαντικού Τριπολιτσιώτη Γεώργιου Μειζότερου, ξεκινά το 1570 στην υπηρεσία των Ισπανών, όντας επικεφαλής δικού του στρατιωτικού σώματος ιππέων. Ήταν η χρονιά που ξεκίνησε ένας από τους πολλούς τουρκοενετικούς πολέμους, με τους Ενετούς να χάνουν την Κύπρο αλλά και να κερδίζουν στην πασίγνωστη Ναυμαχία της Ναυπάκτου μαζί με τις υπόλοιπες Χριστιανικές δυνάμεις.
Η μεγάλη αγωνία του Μειζότερου, ήταν το να εμπλέξει τις κραταιές ξένες δυνάμεις εκείνης της εποχής στο ζήτημα της Ελληνικής ελευθερίας, παρέχοντας τη συνεχή διαβεβαίωση προς αυτές ότι οι συμπατριώτες του θα τις βοηθούσαν με κάθε τρόπο στον αγώνα ενάντια των Τούρκων. Στην προσπάθεια του να το πετύχει αυτό, ξεκίνησε μια πραγματική Οδύσσεια μυστικών συνεννοήσεων: Με αφετηρία την Κορώνη, όπου συναντήθηκε με τον Πατριάρχη Μητροφάνη Γ’(που περιόδευε εκεί) για την κατάστρωση επαναστατικών σχεδίων, έφτασε στη Σικελία τον Ιούνιο του 1570. Εκεί, βρήκε τους αυλικούς του Ισπανού Βασιλιά Φιλίππου Β’, στους οποίους παρουσίασε την πρωτοβουλία του για την Ελληνο-ισπανική συμμαχία. Επόμενος σταθμός του ήταν η Γένοβα, για επαφές με τον Ισπανό πρεσβευτή και περαιτέρω προώθηση των επιδιώξεων του. Ο Ιούλιος τον βρίσκει στο Μιλάνο, να ζητά τη μεσολάβηση των εκεί Ισπανών στρατιωτικών προς την κυβέρνησή τους, υπέρ των θέσεων του. Τον Οκτώβριο, βρίσκεται αυτοπροσώπως στη Μαδρίτη αγωνιζόμενος να ευαισθητοποιήσει όσες περισσότερες ευρωπαϊκές δυνάμεις μπορούσε.
Όταν δυσανασχέτησε με την αναποφασιστικότητα των Ισπανών, στράφηκε προς στους παλιούς συνεργάτες του, Ενετούς, χωρίς όμως να τους εμπιστεύεται ιδιαίτερα αφού τους γνώριζε καλά εκ των έσω. Η δυσπιστία του Μειζότερου απέναντι στις προθέσεις των Ενετών τελικά αποδείχθηκε βάσιμη, αφού και αυτοί κωλυσιέργησαν ατέρμονα. Μάλιστα, το 1573, οι Ενετοί συνθηκολόγησαν με τους Τούρκους, με συνέπεια τα επαναστατικά κινήματα που τελικά εκδηλώθηκαν στην Πελοπόννησο και στη Στερεά να μείνουν έκθετα στη μανία των Οθωμανών. Ο γηραιός πολεμιστής έμελλε να αποβιώσει με την πικρία ότι δεν έφερε εις πέρας το σχέδιό του για απελευθέρωση της Πατρίδας του, ακόμα κι αν αυτό μπορεί να του κόστιζε τη ζωή.
Μήπως ήρθε επιτέλους η ώρα για την ελάχιστη -και αυτονόητη- τιμή προς αυτόν τον Άνδρα, δηλαδή την απόδοση του ονόματός του σε κάποια οδό της πόλης του;
Τάσος Κεχαγιάς
*Συμβουλευτική βιβλιογραφία: Ιστορία της Τριπολιτσάς (Τάσος Γριτσόπουλος), Νέα Ελληνική Ιστορία 1204-1985 (Απόστολος Βακαλόπουλος)
**Οι εικόνες είναι σχέδια χαρακτηριστικών τύπων Stradioti
-του Κώστα Σκιντζή
Παρακολουθώντας τα νέα της Τρίπολης το τελευταίο διάστημα, διαπιστώνει κανείς πως έντονο ζήτημα έχει δημιουργηθεί με την τάξη στο κέντρο της πόλης (όπως αυτό διαμορφώνεται πλέον) καθώς και γενικότερα στις πεζοδρομημένες οδούς της πόλης. Το πρόβλημα βέβαια αυτό δεν εντοπίζεται αποκλειστικά στην Τρίπολη, αλλά είναι ένα γενικότερο επακόλουθο των αστικών αναπλάσεων.
Για τους … κρυμμένους λόγους για τους οποίους δυσκολευόμαστε να χάσουμε βάρος, γράφει –σε άρθρο της- η κλινική διαιτολόγος – διατροφολόγος, Βασιλική Δέδε.
“Οι ναζί, τον Ιούλη του 1944 σκότωσαν τους λιγοστούς γέροντες που είχαν απομείνει κι έκαψαν το χωριό μου και μαζί παντελώς αναίτια κατέκαψαν και το σπίτι του πατέρα μου και τη σοδειά, που προοριζόταν για την επιβίωση της οικογένειας. Παρ’ ολίγον να εκτελέσουν και τον ίδιο γιατί, λίγες μέρες αργότερα, τόλμησε να φορέσει τα γερμανικά άρβυλα που βρήκε πεταμένα, προκειμένου να φωλιάσει τα παγωμένα, από τις κακουχίες που οι ναζί προκάλεσαν, εφηβικά πόδια του… Για την καταστροφή που υπέστην η οικογένεια μου δεν αποζημιώθηκε ποτέ…
Ποιος πιστεύετε ότι θα έχει πρόβλημα αν στις 12 Νοεμβρίου δεν υπάρξει βιώσιμη λύση για την Ε.Ε.; Η Ελλάδα, έχει ΑΕΠ στο τέλος του 2011 της τάξης των 215 δις €, το οποίο παρήγαγαν περίπου 4 εκατομμύρια απασχολούμενοι, και με ένα δημόσιο χρέος (2011) των 370 δις € (172% του ΑΕΠ). Η Γερμανία έχει ΑΕΠ της τάξης των 2,57 τρις €, το οποίο παρήγαγαν 41,6 εκατομμύρια απασχολούμενοι και με ένα δημόσιο χρέος της τάξης των 2,1 τρις € (82% του ΑΕΠ).
Διαβάστε το νέο άρθρο της φυσικοθεραπεύτριας Βενετίας Χαραλαμποπούλου, πατώντας ΕΔΩ.
Η μυρωδιά του ψημένου κάστανου στις πλατείες, στους πεζοδρόμους δημιουργεί τις γλυκιές στιγμές του Χειμώνα. Το Νοέμβριο τα κάστανα είναι εδώ!
Περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β και φυλλικό οξύ, τονώνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο το νευρικό μας σύστημα.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του κλινικού διαιτολόγου – διατροφολόγου, Δημήτρη Μπερτζελέτου, ΕΔΩ.
- Με την ταχύτητα της αστραπής, έχουμε στη χώρα μας πολιτικές εξελίξεις!!!.
- Κάθε μέρα ή μάλλον κάθε ώρα καλύτερα, μαθαίνουμε από την τηλεόραση, ότι άλλος ένας βουλευτής, από τα κόμματα της κυβερνητικής Τρόϊκας, ξεκαθάρισε την θέση του, ότι δεν θα ψηφίσει τα αντιλαϊκά και αντικοινωνικά μέτρα!!!.
του Σωτήριου Παπαδημητρίου
Αν βρισκόταν ένας προφήτης ή μάντης, να μας έλεγε πριν κάποια χρόνια, ότι το 2012 θα υπήρχε μέγιστο θέμα με τα σκουπίδια, ή θα τον βγάζαμε τρελό ή θα τον λέγαμε αιρετικό. Κι όμως!!!! Συμβαίνει!!!!
Τα παλιά χρόνια τα σκουπίδια, αν και λιγοστά, τα έριχναν σε καμιά απόμερη γκρεμίλα ή σε κανένα φράχτη. Σήμερα επειδή είναι πολλά και μας βοηθά ο μηχανολογικός εξοπλισμός, επιλέγοντας πάλι την ύπαιθρο, τα θάβουμε είτε ανεξέλεγκτα, είτε στοχευμένα. Είτε ψιλονόμιμα, είτε ψιλοπαράνομα. Τότε υπήρχε η άγνοια και η έλλειψη τεχνογνωσίας. Τώρα λείπει η αποφασιστικότητα αλλά εκεί υπάρχει το επιχειρείν. Αυτό οδηγεί τα πράγματα στο απόλυτο σκοτάδι και στο κενό. Αυτό οδηγεί στους αφανείς διαλόγους. Αυτό οδηγεί στα σημερινά γεγονότα, που η πόλη μας κατ’ αρχήν, αλλά και η Περιφέρειά μας κατ’ επέκταση, βιώνει αυτές τις «ιστορικές» στιγμές. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα απ’ την αρχή και απ’ την κορυφή.
Φτάσαμε στα μέσα Αυγούστου και οι τομάτες είναι ζουμερές και στην εποχή τους. Οι τομάτες για τη μαγειρική είναι ό,τι πιο χρήσιμο και πρακτικό. Δίνουν ξεχωριστό τόνο και γεύση στα πιάτα. Τι καλύτερο λοιπόν από το να τις αξιοποιήσουμε τώρα που τις βρίσκουμε άφθονες και σε ζουμερή κατάσταση !
Μεγάλοι φιλόσοφοι επεσήμαναν ότι ο άνθρωπος είναι τελετουργικό Ον. Επιθυμεί να αποδίδει ιδιαίτερο νόημα σε μια συγκεκριμένη πράξη με την χρήση συγκεκριμένων συμβόλων. Έχουν άραγε νόημα ή κάποιον επιμέρους συμβολισμό τα πανηγύρια της παράδοσής μας στην εποχή της σημερινής μίζερης κατάστασης την οποία βιώνουμε ως χώρα; Ή μήπως είμαστε για τα «πανηγύρια», ανάξιοι εμπιστοσύνης από τρίτους αλλά και από τον ίδιο μας τον εαυτό, χωρίς καμιά ελπίδα διεξόδου από την κατάσταση αυτή;