Η Γορτυνία σε καθεστώς ομηρίας – Ώρα για πολιτικές αποφάσεις

Η νέα μεγάλη κατολίσθηση στον εθνικό δρόμο Τρίπολης – Πύργου, λίγο πριν από τα Λαγκάδια, που οδήγησε εκ νέου στο κλείσιμο του οδικού άξονα, επιβεβαιώνει με τον πλέον δραματικό τρόπο όσα εδώ και μήνες επισημαίνουμε ως Παναρκαδική Ομοσπονδία Ελλάδος. Δυστυχώς, οι φόβοι μας επαληθεύτηκαν.

Την ίδια στιγμή, η σοβαρή βύθιση του οδοστρώματος στη θέση «Λιβαδάκι», που σημειώθηκε στις αρχές του 2026 στον ίδιο δρόμο, παραμένει μέχρι σήμερα χωρίς ουσιαστική αποκατάσταση. Ως αποτέλεσμα, η επαρχία Γορτυνίας εξακολουθεί να βρίσκεται σε κατάσταση απομόνωσης, με ανυπολόγιστες συνέπειες για τους κατοίκους, τους επαγγελματίες και την τοπική οικονομία.

Παρά τις επανειλημμένες παρεμβάσεις, οχλήσεις και διαμαρτυρίες μας προς την Περιφέρεια Πελοποννήσου και την Κυβέρνηση, καμία ουσιαστική πρόοδος δεν έχει επιτευχθεί. Η μηνυτήρια αναφορά που καταθέσαμε από κοινού με τον κ. Γεώργιο Αναστόπουλο, με στόχο την ανάδειξη των ευθυνών και την επιτάχυνση των διαδικασιών, παραμένει μέχρι σήμερα χωρίς καμία ενημέρωση για την εξέλιξή της.

Ακόμη πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι η αρμόδια Διυπουργική Επιτροπή δεν έχει συνεδριάσει ώστε να εγκρίνει το ποσό των 15 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο η ίδια η Περιφέρεια Πελοποννήσου είχε χαρακτηρίσει αναγκαίο για την αποκατάσταση και τη θωράκιση του δρόμου, πριν ακόμη εκδηλωθεί η νέα κατολίσθηση στα Λαγκάδια.

Είναι πλέον προφανές ότι το πρόβλημα δεν είναι μόνο τεχνικό. Είναι βαθιά πολιτικό. Απαιτεί πολιτική βούληση, αποφασιστικότητα και άμεσες παρεμβάσεις.

Η συνεχιζόμενη αδιαφορία των αρμόδιων φορέων οδηγεί σε περαιτέρω πτωχοποίηση μια ήδη δοκιμαζόμενη περιοχή. Η Γορτυνία βιώνει εδώ και χρόνια τις συνέπειες της εγκατάλειψης του πρωτογενούς τομέα, της δημογραφικής συρρίκνωσης και της ελλιπούς αναπτυξιακής μέριμνας. Ο αποκλεισμός της από έναν ασφαλή και σύγχρονο οδικό άξονα επιδεινώνει δραματικά αυτή την κατάσταση.

Και όμως, ο δρόμος Τρίπολης – Πύργου θα μπορούσε να αποτελέσει μοχλό ανάπτυξης για ολόκληρη την περιοχή. Θα μπορούσε να συνδέσει αποτελεσματικά την Αρχαία Ολυμπία με τον μοναδικό φυσικό και πολιτιστικό πλούτο της Αρκαδίας. Θα μπορούσε να αναδείξει τις περιπατητικές διαδρομές, τα ιστορικά μοναστήρια, το φαράγγι και τον ποταμό Λούσιο με τις εναλλακτικές δραστηριότητες που προσφέρει. Θα μπορούσε να ενισχύσει τον τουρισμό, την επιχειρηματικότητα και την παραμονή των νέων στον τόπο τους.

Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, εύλογα γεννάται το ερώτημα: πού βρίσκεται ο Δήμος Γορτυνίας;

Η δημοτική αρχή θα όφειλε να έχει αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο, κινητοποιώντας την τοπική κοινωνία και διεκδικώντας δυναμικά λύσεις από την κεντρική εξουσία. Αντί αυτού, παρατηρείται μια αδικαιολόγητη αδράνεια. Η συμπολίτευση φαίνεται να αποφεύγει τις πιέσεις προς την κυβέρνηση, ενώ η αντιπολίτευση δείχνει να αναμένει παθητικά τις εξελίξεις, υιοθετώντας τη λογική του «ώριμου φρούτου».

Μέχρι τότε, όμως, η Γορτυνία θα παραμένει αποκλεισμένη. Οι κάτοικοι θα συνεχίσουν να αισθάνονται απομονωμένοι. Οι επαγγελματίες θα υφίστανται οικονομική ζημία. Οι επισκέπτες θα ταλαιπωρούνται. Και η περιοχή θα βρίσκεται σε ένα ιδιότυπο καθεστώς ομηρίας.

Πιστεύουμε ότι ακόμη και σήμερα υπάρχει περιθώριο ανατροπής αυτής της εικόνας. Εάν η δημοτική αρχή αφυπνιστεί και αναλάβει πρωτοβουλίες, μπορεί να συσπειρώσει την τοπική κοινωνία, τους φορείς και τους πολίτες, ασκώντας την αναγκαία πίεση προς τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Μόνο έτσι μπορούν να υπάρξουν άμεσα αποτελέσματα τόσο για την αποκατάσταση των υφιστάμενων ζημιών όσο και για τη διασφάλιση της ασφαλούς λειτουργίας του δρόμου.

Παράλληλα, δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε τον στρατηγικό στόχο της οριστικής λύσης: την κατασκευή ενός σύγχρονου αυτοκινητοδρόμου Τρίπολης – Πύργου, αντάξιου των υποδομών που έχουν αποκτήσει άλλες περιοχές της Πελοποννήσου.

Η Γορτυνία δεν ζητά προνόμια. Ζητά το αυτονόητο: ασφάλεια, ισότιμη μεταχείριση και δικαίωμα στην ανάπτυξη.

Η υπομονή των κατοίκων εξαντλείται. Η πολιτεία οφείλει να δράσει τώρα.

                                                                      Μπένος Παναγιώτης
                                                  Πρόεδρος Παναρκαδικής Ομοσπονδίας Ελλάδος