Θυρεοειδής και Θυρεοειδίτιδα Hashimoto | Λειτουργία, συμπτώματα και αντιμετώπιση

Ο θυρεοειδής είναι ο μεγαλύτερος ενδοκρινής αδένας του ανθρώπινου σώματος και βρίσκεται στο πρόσθιο τμήμα του τραχήλου, ακριβώς κάτω από τον λάρυγγα. Αποτελείται από δύο λοβούς, τον δεξιό και τον αριστερό, οι οποίοι συνδέονται μεταξύ τους μέσω του ισθμού. Το βάρος του συνήθως κυμαίνεται από 20 έως 25 γραμμάρια.

Ο αδένας παράγει τη θυροξίνη Τ4, την τριιωδοθυρονίνη Τ3 και την καλσιτονίνη. Οι δύο πρώτες ορμόνες συμμετέχουν στην ανάπτυξη και την ωρίμανση των κυττάρων, ενώ παράλληλα ρυθμίζουν τον κυτταρικό μεταβολισμό. Η καλσιτονίνη συμβάλλει στη ρύθμιση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα.

Οι βασικές παθήσεις του θυρεοειδούς

Οι παθήσεις του θυρεοειδούς διακρίνονται σε λειτουργικές και μορφολογικές. Στις λειτουργικές διαταραχές ανήκουν ο υποθυρεοειδισμός και ο υπερθυρεοειδισμός. Ο υποθυρεοειδισμός εμφανίζεται όταν ο αδένας δεν παράγει επαρκή ποσότητα ορμονών. Μπορεί να προκαλέσει αύξηση βάρους, κόπωση, βραδυκαρδία, δυσκοιλιότητα, ξηρότητα, κράμπες, προβλήματα συγκέντρωσης και διαταραχές ύπνου ή εμμήνου ρύσεως.

Αντίθετα, στον υπερθυρεοειδισμό παράγονται περισσότερες ορμόνες από το φυσιολογικό. Πιθανά συμπτώματα είναι η απώλεια βάρους, η ταχυκαρδία, η έντονη εφίδρωση, η μυϊκή αδυναμία, ο τρόμος των χεριών, η νευρικότητα, οι διαταραχές ύπνου και η υπερευαισθησία στη ζέστη. Η κατάσταση μπορεί να συνδέεται με τη νόσο Graves ή με τοξικό αδένωμα.

Στις μορφολογικές παθήσεις περιλαμβάνονται η βρογχοκήλη, οι όζοι και ο καρκίνος του θυρεοειδούς. Οι μικροί όζοι συχνά δεν προκαλούν συμπτώματα και εντοπίζονται τυχαία. Όταν μεγαλώσουν, μπορεί να δυσκολεύουν την αναπνοή ή την κατάποση. Ο καρκίνος μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως όζος και να παραμείνει ασυμπτωματικός για μεγάλο διάστημα.

Τι είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto

Η θυρεοειδίτιδα Hashimoto είναι μία από τις συχνότερες αυτοάνοσες παθήσεις και αποτελεί κοινή αιτία υποθυρεοειδισμού. Το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα κύτταρα του θυρεοειδούς, επειδή τα αναγνωρίζει λανθασμένα ως απειλή. Η νόσος συναντάται συχνότερα στις γυναίκες και είναι γνωστή και ως χρόνια λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα.

Η εμφάνισή της σχετίζεται με γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες. Παράγοντες κινδύνου θεωρούνται η κληρονομικότητα, η ηλικία 30 έως 50 ετών, η εγκυμοσύνη, η εμμηνόπαυση, η έκθεση σε ακτινοβολία, οι ιογενείς λοιμώξεις, άλλες αυτοάνοσες παθήσεις και η υπερβολική πρόσληψη ιωδίου.

Διάγνωση και θεραπευτική προσέγγιση

Η διάγνωση περιλαμβάνει τη λήψη ιστορικού, την κλινική εξέταση, εργαστηριακό έλεγχο της TSH και της ελεύθερης Τ4, καθώς και υπερηχογράφημα θυρεοειδούς. Όταν υπάρχει υποψία καρκίνου, μπορεί να πραγματοποιηθεί παρακέντηση με λεπτή βελόνη.

Η αντιμετώπιση της Hashimoto βασίζεται κυρίως στη φαρμακευτική ρύθμιση των θυρεοειδικών ορμονών και στην τακτική παρακολούθησή τους. Στον υποθυρεοειδισμό χορηγείται συνθετική θυροξίνη Τ4. Σε περιπτώσεις υπερθυρεοειδισμού μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιθυρεοειδικά φάρμακα, ραδιενεργό ιώδιο ή χειρουργική επέμβαση. Η ισορροπημένη διατροφή, η τακτική άσκηση και η σωστή διαχείριση του άγχους μπορούν επίσης να διευκολύνουν σημαντικά την καθημερινότητα των ασθενών.

Πότε εξετάζεται η χειρουργική θεραπεία

Η χειρουργική επέμβαση αποτελεί μία από τις διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές για ορισμένες παθήσεις του θυρεοειδούς και μπορεί να προσφέρει οριστική αντιμετώπιση και ανακούφιση από τα συμπτώματα. Μετά την επέμβαση, ο ασθενής χρειάζεται να λαμβάνει μέσω φαρμακευτικής αγωγής τις απαραίτητες θυρεοειδικές ορμόνες.

Για εξατομικευμένη αξιολόγηση και αναλυτική ενημέρωση, επικοινωνήστε με τον χειρουργό θυρεοειδούς Δημήτριο Γιάλβαλη.