Ο Ελληνικός Κινηματογράφος, σατιρίζοντας το δημόσιο βίο, έχει πολλές φορές αναδείξει διάφορες ανθρώπινες καρικατούρες που παραμένουν αμετάβλητες στο χρόνο. Μεταξύ αυτών η ταινία των Ν.Μάτσα και Β. Παπαμιχάλη με τίτλο
Αποφεύγω, κατά το δυνατόν, να μιλάω για «εσωτερικά» ζητήματα, κομμάτων, παρατάξεων κλπ. Θεωρώ ότι κι αυτά λύνονται εν τοις πράγμασι, στο βαθμό που οι επιμέρους παρατάξεις και τα άτομα που τις απαρτίζουν ασχολούνται με τα ζητήματα τής κοινωνίας κι εκεί και μόνο τούτες ή οι άλλες λύσεις και απόψεις, κρίνονται. Και είτε συνενώνουν είτε και απομακρύνουν εσωκομματικές πλειοψηφίες και μειοψηφίες ή ακόμα διαφορετικά κόμματα και παρατάξεις.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Νίκου Δελφάκη.
Οι Έλληνες είμαστε κρεοφάγοι. Είμαστε 7οι στην ημερήσια κατανάλωση κρέατος παγκοσμίως. Οπότε ένα θέμα που πραγματεύεται το κρέας αποκτά απευθείας ενδιαφέρον. Το χοιρινό κρέας είναι σχετικά παρεξηγημένο τρόφιμο, οπότε κρίνεται σκόπιμο να διαφωτιστούν ορισμένες πτυχές του.
Υπό το κράτος του φόβου, που δημιουργούσε η μεγάλη σε δύναμη παρουσία των ΜΑΤ και άλλων αστυνομικών δυνάμεων ένστολων και μη, έγινε τη Παρασκευή που πέρασε στη Τρίπολη το αναμενόμενο «έγκλημα»!
Έχοντας μπει ήδη στην προεκλογική περίοδο και με τις διεργασίες, είτε υπόγεια είτε φανερά, να είναι πιο έντονες από ποτέ, σκέφτηκα να αναδημοσιεύσω ένα άρθρο που είχα πρωτοδημοσιεύσει στην τοπική εφημερίδα του τέως Δήμου Βαλτετσίου «Η ΦΩΝΗ», το 2006, όπου και τότε με διακατείχε η αγωνία και ο φόβος για τις εξελίξεις.
Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Σωτήρη Παπαδημητρίου.
Η ελληνική ιστορία είναι γνωστή. Εκείνο που δεν είναι γνωστό στους πολλούς, είτε λόγω α-παιδείας ή εθελοτυφλισμού και σκοπιμοτήτων, είναι ότι μετά την «απελευθέρωση» από την τουρκική σκλαβιά, αδιαφανή κυκλώματα εξουσίας, ξένα και ντόπια, φρόντισαν με διάφορους τρόπους- ιδιαίτερα με το περιβόητο «διαίρει και βασίλευε» ή διαίρει και αφαίμαζε-να εδραιώσουν ένα στυγνό σύστημα πολιτικού και κοινωνικού εκμαυλισμού και εξάρτησης ώστε να κατοχυρώνουν και διαιωνίζουν τα προνόμιά τους σε βάρος της πλειοψηφίας του λαού, ο οποίος είχε να επιλέξει ανάμεσα σε εξαθλίωση και δουλοπρέπεια ή μετανάστευση!
Σταύρο Χριστόπουλος... Μια ηγετική μορφή της Γορτυνιακής αυτοδιοίκησης, δίχως αυταρχικά σύνδρομα και τάσεις μοναρχισμού, αλλά με περίσσια αύρα δημοκράτη και αγωνιστή του κοινού συμφέροντος.
Ο Δήμος Τρίπολης, οι κάτοικοι της Αρκαδίας, οι ξωμάχοι της κοιλάδας της Ασέας, μίλησαν χτες το βράδυ κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Τρίπολης και μάλιστα μίλησαν με το πιο αποφασιστικό τρόπο!
Ο Βασίλης Στασινόπουλος γράφει ότι στις επερχόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές οι δημότες της Γορτυνίας θα κληθούν να ψηφίσουν τη δημοτική εκείνη παράταξη που θα διαχειριστεί τα προβλήματα της καθημερινότητάς τους αλλά παράλληλα θα θέσει και τους αναπτυξιακούς άξονες για τη χρονική περίοδο 2014-2019.
Υιοθετήστε μικρές αλλά σημαντικές αλλαγές στις συνήθειές σας που κάνουν μεγάλη διαφορά στο ενεργειακό αποτύπωμα, αλλά και στο κόστος, κάθε σπιτιού ή εταιρείας.
Εάν επιθυμείτε να μειώσετε την κατανάλωση ενέργειας και να χαμηλώσετε τους λογαριασμούς σας, ακολουθούν ορισμένα πράγματα που μπορείτε να εφαρμόσετε σήμερα κιόλας στο χώρο εργασίας ή στο σπίτι σας.
Ο καθημερινός βομβαρδισμός σκανδάλων, αξιοποίνων πράξεων -πραγματικών ή κατασκευασμένων-, οι αλυσιδωτές αποκαλύψεις για την τελειωτική απαξίωση της πολιτικής και των πολιτικών δεν έχει τέλος!
Η αναφορά σ’ αυτό το ζήτημα παρουσιάζει πολλές, ίσως ανυπέρβλητες δυσκολίες. Οι πρωτοπόροι αυτοί αγωνιστές στην πλειοψηφία τους δεν είχαν την εμπειρία της παράνομης δράσης γρήγορα πολλοί έγιναν αντιληπτοί από τους κατακτητές και τους ντόπιους συνεργάτες τους συνελήφθησαν και αρκετοί οδηγήθηκαν στα εκτελεστικά αποσπάσματα.
Το 2014 ξεκινά το ‘εγχείρημα’ που λέγεται “nutri-music”. Το nutri-music ξεκινά ως ένα ημερολόγιο διατροφής. Κάθε μήνα θα «παίζει» ένα τραγούδι ή γκρούπ με τίτλο που σχετίζεται με το φαγητό μας. Η μουσική είναι παντού, το ίδιο και η διατροφή. Με το nutri-musicφωτίζονται θέματα διατροφής εύηχα. Καιρός να συνυπάρξουν.
Να ξέρετε ότι το πρόβλημα με τους Γερμανούς στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο δεν ήταν ο κακός Χίτλερ. Ήταν τα εκατομμύρια των Γερμανών που επέλεξαν να μην είναι καλοί. Άφησαν τον κακό και συμβιβάστηκαν χωρίς να αντιδράσουν. Αυτό το ακραίο παράδειγμα φυσικά και δεν έχει σημερινές αντιστοιχίες. Είναι όμως ένα χαρακτηριστικό των λαών και του πληθυσμού. Να μην ενεργούν όταν πρέπει, να παραμένουν απαθείς και τελικά όταν έρχεται η καταστροφή να ψάχνουμε τον κακό.
Ήταν 6 Ιανουαρίου 1821 όταν ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, που από το 1806 είχε καταφύγει διωκόμενος στη Ζάκυνθο, αποβιβάστηκε στην Καρδαμύλη της Μάνης με αποστολή να ξεκινήσει τις διεργασίες για την κήρυξη της Ελληνικής Επανάστασης. Πράγματι, πρώτη του δουλειά στη Μάνη ήταν να συμφιλιώσει τις διάφορες πατριές της περιοχής, και να καταστρώσει πολεμικά σχέδια. Ο ερχομός του δεν πέρασε απαρατήρητος από τους Τούρκους, και χρειάστηκαν διάφορα τεχνάσματα για να πειστούν ότι ο Γέρος ήταν απλά ένα «ακίνδυνο γεροντάκι». Λίγους μήνες αργότερα θα αντιλαμβάνονταν το πόσο έξω είχαν πέσει.