Αποφεύγω, κατά το δυνατόν,  να μιλάω για «εσωτερικά» ζητήματα, κομμάτων, παρατάξεων κλπ. Θεωρώ ότι κι αυτά λύνονται εν τοις πράγμασι, στο βαθμό που οι επιμέρους παρατάξεις και τα άτομα που τις απαρτίζουν ασχολούνται με τα ζητήματα τής κοινωνίας κι εκεί και μόνο  τούτες ή οι άλλες λύσεις και απόψεις, κρίνονται. Και είτε συνενώνουν είτε και απομακρύνουν εσωκομματικές  πλειοψηφίες και μειοψηφίες ή ακόμα διαφορετικά κόμματα και παρατάξεις.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Νίκου Δελφάκη.

Οι  Έλληνες είμαστε κρεοφάγοι. Είμαστε 7^οι στην ημερήσια κατανάλωση κρέατος παγκοσμίως.  Οπότε ένα θέμα που πραγματεύεται το κρέας αποκτά απευθείας ενδιαφέρον. Το χοιρινό κρέας είναι σχετικά παρεξηγημένο τρόφιμο, οπότε κρίνεται σκόπιμο να διαφωτιστούν ορισμένες πτυχές του. 

Υπό το κράτος του φόβου, που δημιουργούσε η μεγάλη σε δύναμη παρουσία των ΜΑΤ και άλλων αστυνομικών δυνάμεων ένστολων και μη, έγινε τη Παρασκευή που πέρασε στη Τρίπολη το αναμενόμενο «έγκλημα»!

Έχοντας μπει ήδη στην προεκλογική περίοδο και με τις διεργασίες, είτε υπόγεια είτε φανερά, να είναι πιο έντονες από ποτέ, σκέφτηκα να αναδημοσιεύσω ένα άρθρο που είχα πρωτοδημοσιεύσει στην τοπική εφημερίδα του τέως Δήμου Βαλτετσίου «Η ΦΩΝΗ», το 2006, όπου και τότε με διακατείχε η αγωνία και ο φόβος για τις εξελίξεις.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο του Σωτήρη Παπαδημητρίου.

Η ελληνική ιστορία είναι γνωστή. Εκείνο που δεν είναι γνωστό στους πολλούς, είτε λόγω α-παιδείας  ή εθελοτυφλισμού και σκοπιμοτήτων, είναι ότι μετά την «απελευθέρωση» από την τουρκική σκλαβιά, αδιαφανή κυκλώματα εξουσίας, ξένα και ντόπια, φρόντισαν με διάφορους τρόπους- ιδιαίτερα με το περιβόητο «διαίρει και βασίλευε» ή διαίρει και αφαίμαζε-να εδραιώσουν ένα στυγνό σύστημα πολιτικού και κοινωνικού εκμαυλισμού και εξάρτησης ώστε να κατοχυρώνουν και διαιωνίζουν τα προνόμιά τους σε βάρος της πλειοψηφίας του λαού, ο οποίος είχε να επιλέξει ανάμεσα σε εξαθλίωση και δουλοπρέπεια ή μετανάστευση!