Τα παλιά αλέτρια στον Μαντινειακό κάμπο

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2026 19:29

Βιώματα απο τον Μαντινειακό κάμπο νο4

Τα παλιά αλέτρια. Όσα απέμειναν στέκουν παροπλισμένα εδώ και δεκαετίες. Οι περισσότεροι τα φόρτωσαν σε διερχόμενους παλιατζήδες θεωρώντας τα πλέον άχρηστα παλιοσίδερα που εκπλήρωσαν για πάντα την αποστολή τους. Κάποιοι άλλοι πιο ρομαντικοί τα κράτησαν. Όχι για να τα επαναχρησιμοποιήσουν. Τα κράτησαν σαν ανάμνηση. Ανάμνηση απο τα χρόνια που οι γονείς και οι παππούδες τους δάμαζαν με αυτά ακόμα και τα πιο σκληρά χώματα. Ανάμνηση μιας εποχής που η επιβίωση ήταν συνώνυμη του μόχθου και της υπομονής. Τότε που η σύνδεση του αγρότη με την γη και τα ζώα του ήταν ιερή. Ο αγρότης και το ζώο έπρεπε να είναι σε απόλυτο συντονισμό κατά τη διάρκεια του οργώματος. Αν ο ζευγάς ήταν κουρασμένος δεν είχε σημασία το πόσο δυνατά τραβούσε το αλέτρι το ζώο. Αν το ζώο απο την άλλη δεν είχε "ανάσες" δεν είχε την παραμικρή αξία η δύναμη του ανθρώπου.

Κουβαλάνε πάνω τους ιστορίες γεμάτες κούραση, απογοήτευση αλλά και ελπίδα. Ελπίδα για ένα καλύτερο εισόδημα, για μια καλή σοδειά το καλοκαίρι, για ένα τραπέζι στο οποίο δεν θα έλειπε τίποτα τον χειμώνα. Οι περισσότεροι έκαναν προκοπή με αυτά τα αλέτρια. Εξασφάλισαν αξιοπρεπή διαβίωση για τις οικογένειες τους, σπούδασαν και πάντρεψαν τα παιδιά τους. Όταν λοιπόν τυχαίνει να βρίσκουμε ένα παλιό αλέτρι ή οποιοδήποτε παλιό εργαλείο, ας σκεφτούμε πρώτα καλά αν θέλουμε όντως να το πετάξουμε. Μπορεί να έχει πολλές διηγήσεις να μας απαγγείλει αν του δώσουμε την ευκαιρία.

Ηλίας Σπηλιωτόπουλος

Tags:

Ηλίας Σπηλιωτόπουλος,