Η δημόσια παρέμβαση της ΕΝΩΣΗΣ ΔΙΚΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΩΝ και οι Θεσμοί | Γράφει ο Νίκος Δελφάκης

Νίκος Δελφάκης, Τρίπολη  31-03-2026

Πολλά συγχαρητήρια στον Πρόεδρο της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων κ. Χριστόφορο Σεβαστίδη για την χτεσινή δημόσια,  ολοζώντανη και σπουδαία  παρέμβασή του, με αφορμή τη Δίκη για τα Τέμπη. (Είναι γνωστό – γι  αυτό  και μόνο το αναφέρω, πως δεν είναι φιλοκυβερνητικός ώστε να του αποδώσει κανείς ότι το έκανε για στήριξη προς την κυβέρνηση).    Μακάρι να  διαβαστεί από όσο το δυνατόν περισσότερους. Αλλά αυτό δεν μπορεί να συμβεί. Ώστε το αποτύπωμά της θα μπορούσε να είναι ότι επιτέλους  «τέρμα η σιωπή». Υπάρχουν στη χώρα, αν όχι η πλειοψηφία,  αρκετοί πάντως,  που δεν εγκρίνουν τις φωνές, τις ύβρεις, τις συκοφαντίες, τις ψεκασμένες θεωρίες κλπ,  που εκτοξεύονται κατά σύστημα, στο δημόσιο λόγο. Που αντιλαμβάνονται ότι ένα τέτοιο κλίμα αποδόμησης όλων των θεσμών της χώρας, μόνο κινδύνους συνεπάγεται.  Όμως σιωπούν, πού να μπλέκουν τώρα!   Ε … λοιπόν, τέρμα. Σοβαροί Δημοσιογράφοι, έστω οι λίγοι που υπάρχουν ακόμα και χάνονται ανάμεσα σε τηλεοπτικούς «αστέρες» που κυριαρχούν,  διανοούμενοι, πνευματικοί άνθρωποι,  πανεπιστημιακοί, κατέχοντες ή όχι δημόσιες θέσεις, υπηρετούντες σε κρίσιμους τομείς, και άλλοι πολλοί με δημόσιο ή και όχι λόγο, πρέπει να βγουν, να βγούμε μπροστά. Τέρμα ρε η ασυλία. Θα τα ακούτε. Κινδυνεύει η πατρίδα, η δημοκρατία, η ελευθερία, τα δικαιώματα. Ε … φτάνει πιά.  Με τις φωνές σας, που νομίζετε ότι επειδή τις εκτοξεύετε αλαλάζοντας, έχετε, τάχα, και δίκιο! Φτάνει με την αγένειά σας και τις φασιστικές σας πρακτικές. Φτάνει.

Απαιτείται καταδίκη τέτοιων πρακτικών. Είναι επιθέσεις του σκοταδισμού εναντίον της ανοιχτής κοινωνίας και των δικαιωμάτων του ατόμου. Οι θεσμοί δημιουργήθηκαν και πρέπει να υπάρχουν για προστασία του κοινωνικού συνόλου και θεωρητικώς, των πλέον αδύναμων στρωμάτων.  Οι γενικευμένες επιθέσεις εναντίον τους και η πλήρης αποδόμησή τους, δεν βοηθούν ούτε τους ίδιους να διορθώσουν τις γνωστές δυσλειτουργίες, και την απομάκρυνσή τους, πολλές φορές,  από τους σκοπούς τους.  Ώστε  μαζί με την προστασία τους, ταυτόχρονο πρέπει να είναι, σε όλους τους τόνους,  το αίτημα για τη λειτουργία τους με αρχές, με αποτελεσματικότητα, με  διαφάνεια, με αξιοκρατία, με τήρηση των νόμων και των κανόνων.