Ρέκβιεμ για το χωριό που σβήνει

Γράφει ο Ι.Γ. Ασημακόπουλος

Με οδηγό την πικρή πραγματικότητα που ισχύει για το δικό μου χωριό, το Ίσωμα Καρυών Αρκαδίας, έγραψα αυτούς τους λιτούς στίχους. Όμως η ιστορία του δεν είναι μοναδική· είναι η ίδια πικρή αλήθεια που αντικρίζει κανείς σε κάθε γωνιά της ελληνικής υπαίθρου. Μια κατάθεση ψυχής για τους τόπους που μας γέννησαν και τώρα σβήνουν σιωπηλά στην ερημιά.

Ρέκβιεμ για το Χωριό που σβήνει

Πανέμορφο ήταν πάντα το χωριό μου
κάτω απ’ τ’ Απόλλωνα την πύρινη ματιά,
στο πλάι του δύσβατου φιδίσιου δρόμου,
στου αρχέγονου βουνού την αγκαλιά!

Πουρνάρια και ρουπάκια τ’ ομορφαίναν
θεόρατες, τρανές βελανιδιές,
μ’ αρώματα και πέταλα το ραίναν
κυκλάμινα, ανεμώνες, κουτσουπιές!

Βουνοπλαγιές με πέρδικες και ζούδια,
ρυάκια με κρυστάλλινα νερά,
ζωγραφιστά λιβάδια με λουλούδια,
δάση και μονοπάτια σκιερά!

Άνοιξη! Χρώματα μυριάδες κι άνθη,
σμίγαν γλυκά με το τραγούδι τ’ αηδονιού
σαν προσευχή εωθινή στον Πλάστη
που φτάνανε ως τα πλάτη τ' ουρανού!

Χρυσό σαν έφτανε το καλοκαίρι,
η πλάση έτρεμε στο άπλετο φως!
Τα νιάτα κι ο έρωτας στήναν’ νυχτέρι
κι η ανάσα του ανέμου, ανασασμός!

Μετά Φθινόπωρο, Χειμώνας, κρύο!
Οι χιονονιφάδες στήναν’ χορό,
κι ο πεύκος στ’ αλώνια, πλάι στο σχολείο
με πόνο τραγούδαγε τον μισεμό!

Εγώ σαν αποστάσω εκεί πηγαίνω
και σαν Ανταίος, με λαχτάρα περισσή
κουράγιο, δύναμη και θάρρος παίρνω
απ' τη ζωοδότρα μάνα μου. Τη γη!

Σαν ξαγναντώ, κοντά του όταν γυρίζω,
στ’ απέναντι βουνού την κορυφή,
θαρρώ πρώτη φορά πως αντικρίζω
μια τέτοιαν ομορφιά μαγευτική!

Πανέμορφο ήταν πάντα το χωριό μου
κάτω απ’ του ήλιου την ολόχρυση ματιά,
μακριά απ’ την άγρια οχλοβοή του κόσμου,
στου αιώνιου βουνού την αγκαλιά!

Μα τώρα κουρσεμένο στέκει μόνο,
από άγριους λες, κι αχρείους πειρατές
και χάνεται αγναντεύοντας το χρόνο
αναπολώντας μέρες όμορφες, παλιές!

Τα όνειρα γίνανε χίλια κομμάτια
τ’ αηδόνια σώπασαν στη ρεματιά.
Έρημοι οι δρόμοι κι άδεια χαγιάτια,
σπίτια χαλάσματα, ζοφερή μοναξιά!

Σα σκέφτομαι, στα χρόνια που θα ρθούνε
ποιος θα κρατά ανοιχτή την εκκλησιά;
Τις άγιες πέτρες ποιοι θα προσκυνούνε;
Ποιος θα νικήσει την σκληρή την ερημιά;