Τα χωριά της Αρκαδίας μπορούν και πρέπει να ξαναζωντανέψουν – Δεν αρκεί ένας γεμάτος Αύγουστος

Του Σταύρου Τσίχλη, υποψήφιου Βουλευτή Αρκαδίας με την Ελληνική Λύση

Κάθε Αύγουστο η Αρκαδία αλλάζει πρόσωπο. Τα χωριά μας γεμίζουν ανθρώπους, οι πλατείες αποκτούν και πάλι ζωή, τα καφενεία και οι επιχειρήσεις δουλεύουν, οι δρόμοι γεμίζουν αυτοκίνητα και κυρίως επιστρέφουν οι άνθρωποι που έφυγαν.

Αυτή η εικόνα είναι όμορφη, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να μας προβληματίσει.

Γιατί τα χωριά μας να ζωντανεύουν μόνο για λίγες εβδομάδες τον χρόνο;

Γιατί οι νέοι Αρκάδες να επιστρέφουν στον τόπο τους για διακοπές, αλλά να μην μπορούν να επιστρέψουν μόνιμα για να εργαστούν, να δημιουργήσουν οικογένεια και να χτίσουν το μέλλον τους;

Η Αρκαδία δεν χρειάζεται περισσότερες ευχές για την ύπαιθρο. Χρειάζεται πολιτική για την ύπαιθρο.

Η σημερινή κυβερνητική πολιτική δεν αντιμετωπίζει ουσιαστικά το πρόβλημα της ερήμωσης των χωριών. Η ακρίβεια, το υψηλό κόστος παραγωγής, η φορολογία, η έλλειψη υποδομών, η δυσκολία πρόσβασης σε υπηρεσίες υγείας και παιδείας και η απουσία σταθερών θέσεων εργασίας λειτουργούν τελικά ως αντικίνητρα για να μείνει ένας νέος άνθρωπος στον τόπο του.

Εμείς στην Ελληνική Λύση έχουμε καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις για το δημογραφικό, τον πρωτογενή τομέα, την ανάπτυξη και τις υποδομές.

Χρειαζόμαστε ουσιαστικά φορολογικά και οικονομικά κίνητρα για όσους επιλέγουν να ζήσουν στην επαρχία, πραγματική στήριξη του αγρότη, του κτηνοτρόφου και του μικρού επαγγελματία, καλύτερες υποδομές, πρόσβαση σε υγεία και παιδεία και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την επιστροφή των νέων ανθρώπων στην ελληνική περιφέρεια.

Δεν μπορεί η ελληνική ύπαιθρος να αντιμετωπίζεται ως ένας όμορφος προορισμός για δεκαπέντε ημέρες τον Αύγουστο.

Τα χωριά της Αρκαδίας έχουν ανθρώπους, ιστορία, παραγωγή, φυσικό πλούτο και τεράστιες δυνατότητες. Αυτό που τους λείπει είναι μια πολιτεία που θα τους δώσει τις προϋποθέσεις να ξαναζήσουν.

Ο γεμάτος Αύγουστος πρέπει να είναι η αρχή και όχι η εξαίρεση.

Στόχος πρέπει να είναι τα χωριά να έχουν ζωή και τον Σεπτέμβριο, και τον Δεκέμβριο, και τον Μάρτιο. Να ακούγονται ξανά παιδικές φωνές στις πλατείες, να ανοίγουν επιχειρήσεις, να καλλιεργούνται χωράφια, να δημιουργούνται οικογένειες και να επιστρέφουν νέοι άνθρωποι.

Η Αρκαδία δεν είναι ένας τόπος που πρέπει απλώς να επισκεπτόμαστε.

Είναι ένας τόπος στον οποίο μπορούμε και πρέπει να μπορούμε να ζούμε.

Και γι’ αυτό χρειάζεται αλλαγή πολιτικής, συγκεκριμένα μέτρα και πραγματικά κίνητρα για την ελληνική περιφέρεια.