Πουλοκέφαλος: «Κάτω τα χέρια από τον Πάρνωνα και το Μαίναλο»

Παρέμβαση του Γιώργου Πουλοκέφαλου στη συγκέντρωση των Επιτροπών Αγώνα για τη σωτηρία του Πάρνωνα και του Μαίναλου, που έγινε στις 22/3 στο Εργατικό Κέντρο Αρκαδίας.

Φίλοι και φίλες,

Σήμερα, εδώ από την Τρίπολη, σε έναν ακόμη σταθμό του αγώνα μας, συνεχίζουμε.
Συνεχίζουμε έναν ανένδοτο αγώνα και υψώνουμε φωνή αντίστασης απέναντι σε μια νέα, καταστροφική επίθεση στο περιβάλλον και στις ζωές μας — την προσπάθεια βιομηχανοποίησης της φύσης, με το πρόσχημα της «πράσινης ανάπτυξης».

Μιλάμε για τα σχέδια εγκατάστασης εκατοντάδων ανεμογεννητριών και σταθμών αποθήκευσης ενέργειας στον Πάρνωνα και το Μαίναλο, σε δύο από τα σημαντικότερα ορεινά οικοσυστήματα της Πελοποννήσου.

Εμείς, οι ενεργοί πολίτες, στέλνουμε ένα ακόμη μήνυμα στους επίδοξους επενδυτές:
Λέμε όχι στις ανεμογεννήτριες — λέμε όχι στην καταστροφή.

Ας γνωρίζουμε ότι στην Ελλάδα σήμερα λειτουργούν ήδη πάνω από 5.000 ανεμογεννήτριες σε 516 αιολικά πάρκα, με συνολική ισχύ που ξεπερνά τα 5,5 GW.
Μέχρι το 2035 σχεδιάζεται ο διπλασιασμός αυτού του αριθμού, φτάνοντας τις 11.500 ανεμογεννήτριες.

Ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη δεκάδες νέες αδειοδοτήσεις, πολλές σε περιοχές Natura 2000, ανάμεσά τους και στα βουνά μας.
Μόνο στην Αρκαδία σχεδιάζεται η εγκατάσταση πάνω από 300 ανεμογεννητριών, ύψους έως και 180 μέτρων.

Οι τοπικές κοινωνίες αντιδρούν και αντιστέκονται.
Γιατί τα βουνά μας μετατρέπονται σε ενεργειακές ζώνες βαριάς τεχνικής παρέμβασης.

Υπάρχουν ακόμη 1544 εγκεκριμένες αιτήσεις για αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος 34,48 GW — πέντε φορές πάνω από τον εθνικό στόχο.
Από αυτές, προβλέπεται η εγκατάσταση 5515 ανεμογεννητριών σε περιοχές NATURA.

Τι σημαίνουν όλα αυτά;
Ότι το 80% των βουνών μας υποθηκεύεται σε ενεργειακούς ομίλους.

Κάθε ανεμογεννήτρια απαιτεί περίπου 1700 τόνους μπετόν, που μένει για πάντα στο βουνό.
Προηγούνται τεράστιες διανοίξεις δρόμων που κατακερματίζουν τα οικοσυστήματα.

Το τοπίο αλλοιώνεται μόνιμα.
Η χλωρίδα και η πανίδα εξαφανίζονται.
Παραδοσιακές δραστηριότητες όπως η κτηνοτροφία και η μελισσοκομία υπονομεύονται.

Και όταν τελειώσει ο κύκλος ζωής τους, οι ανεμογεννήτριες θα παραμείνουν ως
μεταλλικά κουφάρια — νέα νεκροταφεία της “πράσινης ανάπτυξης”.

Φίλοι και φίλες,

Το πρόβλημα δεν είναι η πράσινη ενέργεια καθ’ εαυτή.
Το πρόβλημα είναι ποιος την ελέγχει και για ποιον σκοπό.

Η πραγματική πράσινη ανάπτυξη:

• προστατεύει τη φύση
• στηρίζει τις τοπικές κοινωνίες
• ενισχύει ήπιες δραστηριότητες και τον εναλλακτικό τουρισμό

Αντίθετα, οι ανεμογεννήτριες που υψώνονται σήμερα ανήκουν σε μονοπωλιακούς ομίλους, που επιδοτούνται και κερδοσκοπούν.

Η «πράσινη μετάβαση» δεν γίνεται για το περιβάλλον — γίνεται για το κέρδος.

Η ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό.
Πρέπει να υπάρχει:

• δημόσιος έλεγχος
• σεβασμός στο περιβάλλον
• συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών

Οι ΑΠΕ μπορούν να έχουν θέση, αλλά όχι παντού και χωρίς σχεδιασμό.
Όχι σε κορυφές βουνών, δάση και προστατευόμενες περιοχές.

Σήμερα, από την Τρίπολη, καλούμαστε να υψώσουμε ενιαίο μέτωπο.

Δεν αρκούν μεμονωμένες αντιδράσεις.
Χρειάζεται:
Συντονισμός – Ενημέρωση – Αγώνας.

Για να μην γίνουν το Μαίναλο και ο Πάρνωνας πεδίο εκμετάλλευσης, αλλά
σύμβολα προστασίας και αντίστασης.

Γιατί:
Τα βουνά μας δεν είναι εμπόρευμα.
Είναι ζωή, ιστορία και ταυτότητα.

Ας το πούμε καθαρά:
Η αιολική ενέργεια στα χέρια των λίγων είναι άλλη μια μορφή εκμετάλλευσης.

Η δική μας μάχη είναι:
μάχη για το δικαίωμα στη ζωή, στο περιβάλλον, στον τόπο μας.

Ο Πάρνωνας και το Μαίναλο στέκονται αιώνες.
Ας γίνουμε εμείς οι φύλακές τους.

Γιατί χωρίς:

• γη
• νερό
• καθαρό αέρα

δεν υπάρχει ζωή.

Σε κάθε κορφή φωνάζουμε:
ΟΧΙ στη βιομηχανοποίηση των βουνών — ΝΑΙ στη ζωή.

Κάτω τα χέρια από τα βουνά μας.
Δεν τα παραδίδουμε.

Αντίσταση — Αγώνας — Δράση.

Ο Κοσμάς μας δείχνει το δρόμο.
Και θα πετύχουμε.