«Να αναγκάσουμε σε παραίτηση τη δημοτική αρχή και τον Περιφερειάρχη» λέει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ για τα σκουπίδια στην Τρίπολη

Είχε προηγηθεί το υπουργείο Ανάπτυξης το οποίο με ανακοίνωσή του στις 29/11/2011 πανηγύριζε για την ένταξη του έργου διαχείρισης απορριμμάτων της Περιφέρειας Πελοποννήσου στο μοντέλο των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ).

Πάνω από ένα χρόνο μετά η Τρίπολη είναι πνιγμένη στα σκουπίδια. Ο κίνδυνος για τη δημόσια υγεία στο κόκκινο και οι παράνομες χωματερές δεξιά κι αριστερά γεμάτες. Μέχρι και στη Μεγαλόπολη προσπάθησαν να ρίξουν τα σκουπίδια της Τρίπολης.

Όλοι αυτοί που μας φέρανε μέχρι εδώ τώρα ρίχνουν ο ένας στον άλλο τις ευθύνες. Γιατί μας φέραν ως εδώ; Για να τρώνε με χρυσά κουτάλια οι ιδιώτες φίλοι τους που μεταφέρουν τα σκουπίδια καθώς και αυτοί που τα θάβουν. Μιλάμε για  εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ ετησίως. Τους συνέφερε λοιπόν να έχουν ανοιχτές τις χωματερές (τα πρόστιμα εξάλλου δεν τα πλήρωναν αυτοί αλλά εμείς ως δημότες και φορολογούμενοι) αντί να πάνε σε λύσεις ολοκληρωμένης διαχείρισης με ανακύκλωση και κομποστοποίηση σε επίπεδο δήμων.

Και τώρα μας λένε ότι μέχρι να υλοποιηθούν τα πρώτα έργα θα πληρώνουμε πανάκριβα για να δέχονται τα σκουπίδια μας οι Αθηναίοι στη Φυλή. Μάλιστα σε ανακοίνωσή τους οι εργαζόμενοι εκεί καταγγέλλουν ότι η Φυλή είναι κορεσμένη, δε λειτουργεί σωστά και ότι δεν πρέπει να δέχεται σκουπίδια από αλλού.

Θέλουν να συνεχίσουμε να πληρώνουμε πανάκριβα ιδιώτες εργολάβους για την αποκομιδή των απορριμμάτων και τη μεταφορά τους στην Αθήνα πλέον. Χαρακτηριστικό είναι ότι με τα λεφτά που δίναμε κάθε χρόνο ως τώρα, για μεταφορές εντός δήμου μόνο, θα μπορούσαμε να έχουμε προσλάβει πάνω από 45 οδηγούς και  εργάτες από την περιοχή και να χρησιμοποιούμε τα αυτοκίνητα που ήδη έχουμε.

Επίσης μας λένε ότι θα σταματήσουμε να στέλνουμε στην Αθήνα όταν θα φτιαχτεί δεματοποιητής. Όπου αλλού έχει φτιαχτεί μόνο δεματοποιητής μέχρι σήμερα το περιβάλλον έχει υποβαθμιστεί ανεπανόρθωτα και οι κάτοικοι αγωνίζονται να κλείσει (π.χ Κρανίδι). Ενώ οι φωτιές και οι εκρήξεις των δεμάτων είναι εξαιρετικά συχνό φαινόμενο.

Συνεχίζουν να λένε ότι “άμεσα” θα ολοκληρωθούν τα έργα διαχείρισης των απορριμμάτων. Η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας δημοπράτησε τα ίδια έργα με την ίδια μορφή (ΣΔΙΤ) στης 15/03/2011 και δύο χρόνια μετά δεν έχει γίνει τίποτα. Αυτό σημαίνει μετατροπή του χώρου του δεματοποιητή που θα φτιάξουν σε κάτι χειρότερο από τεράστια χωματερή για πάρα πολλά χρόνια.

Και βέβαια δεν συζητούν για άλλους τρόπους να προχωρήσουν σε έργα διαχείρισης απορριμμάτων παρά μόνο μέσω ΣΔΙΤ.

Με το νόμο για τις ΣΔΙΤ (συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα), που ψήφισε η ΝΔ και τρέχουν να εφαρμόσουν από τότε εκλεγμένοι με το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, τα μεγάλα και μικρότερα έργα υποδομής και υπηρεσιών παραδίδονται στο μεγάλο κεφάλαιο, το οποίο επιδοτείται με ζεστό κρατικό χρήμα και επίσης με την πολύχρονη (για δεκαετίες) εκμετάλλευσή τους. Από τα σκουπίδια μάλιστα μπορούν να βγάλουν πολλά λεφτά με αξιοποίηση των ανακυκλώσιμων, του κομποστ (λίπασμα), ακόμα και παραγωγή ενέργειας.

Οι ΣΔΙΤ είναι από τους βασικούς μοχλούς υλοποίησης της πιο αντιδραστικής πολιτικής, ειδικότερα στο νευραλγικό για την υγεία και το περιβάλλον τομέα διαχείρισης απορριμμάτων, με ζεστό χρήμα από κονδύλια της ΕΕ που προορίζονται για τα ταμεία των επιχειρήσεων, ενώ οι λαϊκές οικογένειες θα υποχρεωθούν να πληρώνουν για δεκαετίες πανάκριβα ανταποδοτικά δημοτικά τέλη για την αποκομιδή των σκουπιδιών.

Ο ελληνικός λαός με τις Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ)  υποχρεώνεται να πληρώνει την κατασκευή των τεχνικών έργων με τουλάχιστον τριπλάσιο κόστος, σε όφελος κάποιων λίγων μεγάλων τεχνικών εταιρειών και των τραπεζών.

Να τι λέει μελέτη του Τ.Ε.Ε (ο επιστημονικός φορέας των μηχανικών):«Στο Ηνωμένο Βασίλειο υπολογίστηκε ότι το συνολικό κόστος κατασκευής νοσοκομειακών μονάδων μέσω ΣΔΙΤ ήταν έως και πέντε φορές υψηλότερο από ότι εάν αυτές κατασκευάζονταν απευθείας από το Δημόσιο. Το κόστος συντήρησης και λειτουργίας ήταν κατά πολύ υψηλότερο, ο αριθμός των ασθενών που μπορούσε να εξυπηρετηθεί μικρότερος και η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών φτωχότερη. Τα ίδια ακριβώς προβλήματα παρατηρήθηκαν και στις σχολικές μονάδες που κατασκευάστηκαν με ΣΔΙΤ».

Τα σκουπίδια είναι μόνο η αρχή. Ο νόμος του “Καλλικράτη” πάει την κατάσταση συνεχώς προς το χειρότερο. Προωθεί μεγαλύτερες διευκολύνσεις στην αναδιανομή του δημόσιου χρήματος και της δημόσιας περιουσίας υπέρ του κεφαλαίου. Στους σκοπούς του δηλώνει “αμεσότερη διασύνδεση με τις επιχειρήσεις, επέκταση των Συμπράξεων Δημόσιου – Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), συμμετοχή στην πράσινη ανάπτυξη”. Ευνοεί τη μεγαλύτερη αυθαιρεσία στη διαπλοκή των τοπικών κρατών με το κεφάλαιο. Μεθοδεύει απαλλαγή του κεντρικού κράτους από την ευθύνη για δωρεάν υπηρεσίες υγείας, παιδείας, πρόνοιας, μεταφορών, υποδομών, κ.ά., μεταβιβάζοντας αρμοδιότητες στους δήμους και στις περιφέρειες, που για να τις εκπληρώσουν, θα κάνουν: αύξηση φορολογίας, συνεργασία με ιδιωτικές επιχειρήσεις μέσω ΣΔΙΤ, πώληση δημόσιας περιουσίας, κ.ά. Καθορίζει ότι η λειτουργία των δήμων θα διέπεται από ανταποδοτικά, ιδιωτικοοικονομικά, επιχειρηματικά κριτήρια.

Δουλειές και κέρδη στους ιδιώτες, επομένως, και πρόσθετα χαράτσια στις λαϊκές οικογένειες για τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Περιφέρεια Πελοποννήσου.

Χρέος μας να αντισταθούμε. Οι κινητοποιήσεις των κατοίκων του Λεβιδίου, όπου συμμετείχε και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, είναι ελπιδοφόρες αλλά από μόνες τους δεν αρκούν. Πρέπει να αντιδράσουμε συνολικά και δυναμικά. Οι μεγαλειώδεις αγώνες των κατοίκων της Κερατέας είναι που μας δείχνουν το δρόμο. Εκεί που οι κάτοικοι σταμάτησαν τα μηχανήματα των μεγαλοεργολάβων, συγκρούστηκαν με την αστυνομία, πρότειναν λύσεις και κέρδισαν.

Να αναγκάσουμε σε παραίτηση τη δημοτική αρχή και τον Περιφερειάρχη. Να τους κάνουμε να ντρέπονται να βγουν από το σπίτι τους. Να απαιτήσουμε λύσεις επιστημονικά τεκμηριωμένες και μικρής κλίμακας. Να έχουμε λόγο στη διαχείρισή τους μέσα από συνελεύσεις εργαζομένων, κατοίκων και επιστημόνων. Να σταματήσουμε την κατασκευή οποιουδήποτε δεματοποιητή αλλά και οποιουδήποτε έργου ξεπουλάει τα πάντα στους ιδιώτες μέσω ΣΔΙΤ.

•           Όχι στις ιδιωτικοποιήσεις και στις ΣΔΙΤ.

•           Να ακυρωθούν όλες οι συμβάσεις παραχώρησης.

•           Δημόσια έργα βελτίωσης και ανάπτυξης των κοινωνικών υποδομών, με υλοποίησή τους από έναν δημόσιο φορέα κατασκευών με εργατικό έλεγχο.»