Σήμερα 14η Απριλίου 2019 ἐορτάζεται ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Νεομάρτυρος Δημητρίου, πολιούχου τῆς Τριπόλεως

Σημειώνουμε δέ, ὅτι τήν 22αν Μαΐου ἑκάστου ἔτους, συνεορτάζεται ἡ μνήμη τῶν ἁγίων Νεομαρτύρων Δημητρίου καί Παύλου, καί εἶναι ἡ ξεχωριστή ἡμέρα πού ἀγάλλεται ἡ Τρίπολη καί ἑορτάζει ἡἹερά  Μητρόπολη Μαντινείας καί Κυνουρίας.

Ὁ  ´Αγιος Νεομάρτυς Δημήτριος γεννήθηκε στήν Λιγούδιστα, σημερινή Χώρα τῆς Τριφυλίας, περί τό 1779. Νωρίς ἔχασε τήν μητέρα του καί ἔζησε μέ τόν μικρότερο ἀδελφό του τήν ὀρφάνια, ἀλλά καί τήν σκληρότητα τῆς δεύτερης συζύγου τοῦ πατέρα του. Ἔτσι ἀναγκάστηκε νά φύγει ἀπό τό χωριό του καί νά πάει στήν Τρίπολη γιά νά ἐργαστεῖ καί νά ζήσει. Ἐκεῖἔμπλεξε μέ μιά τουρκοπαρέα, πού τόν ξελόγιασε καί τοῦ βρῆκε ἐργασία μέν, ἀλλά ἔχασε τόν θησαυρό τῆς ψυχῆς του, ἀφοῦἀλλαξοπίστησε, ἔγινε μουσουλμάνος καί ὀνομάστηκε Μεχμέτ.

Ἀργότερα κατενόησε τό βαρύ του σφάλμα καί ἔφυγε ἀπό τήν Τρίπολη γιά νά φτάσει στήν Σμύρνη,ὅπου ἐργαζόταν μετανοημένος καί σκεπτόμενος πώς θά ξεπλύνει τή μεγάλη ντροπή. Πέρασε ἀπό τή Σμύρνη στίς Κυδωνίες καί ἀπό ἐκεῖ στή Χίο, ὅπου συνάντησε τόν ἅγιο Μακάριο, Ἐπίσκοπο Κορίνθου, ὁὁποῖος ἡσύχαζε ἐκεῖ. Στόν ἅγιο Μακάριο ἐξομολογήθηκε καί ἐκεῖ πῆρε τή μεγάλη ἀπόφαση, νά ἐπιστρέψει στήν Τρίπολη, ὅπου εἶχε ἀρνηθεῖ τόν ἀληθινό Θεό, καί νά ὁμολογήσει ὅτι εἶναι πάλι Χριστιανός Ὀρθόδοξος, ὅτι εἶναι ὁ Δημήτριος. Ἔτσι καί ἔγινε. Ἀφοῦἔφτασε στήν Τρίπολη, περνώντας ἀπό τό σεβάσμιο Μοναστῆρι τῆς Παναγίας τῆς Γοργοεπηκόου, ὅπου διανυκτέρευσε, καί ἀπό τό Μερκοβούνι,ὅπου ξεκουράστηκε κάτω ἀπό ἕνα βαθύσκιο δέντρο (σήμερα στό τόπο αὐτό ὑπάρχει μεγαλοπρεπής Ἱερός Ναός ἐπ’ ὀνόματι τοῦ Νεομάρτυρος καί εἶναι ὁἘνοριακός Ναός τοῦ Μερκοβουνίου), καί ἀπό τόν Ἅγιο Νικόλαο τῶν Στρατώνων (Ἐκκλησάκι κοντά στό στρατόπεδο τῆς Τριπόλεως), συνήντησε τόν Ἀρχιερατικό Ἐπίτροπο τῆς Τριπόλεως, Ἱερέα Ἀντώνιο, ἐφημέριο τοῦ τότε Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τοῦἉγίου Δημητρίου τῆς Τριπόλεως, στόν ὁποῖο ἐκμυστηρεύτηκε τή μεγάλη του ἀπόφαση. Μετά ἀπό λίγες ἡμέρες, τήν Τρίτη της ἑβδομάδος τοῦ Θωμᾶ, 14 Ἀπριλίου τοῦ 1803, ὁμολόγησε μέ θάρρος καί παρρησία μεγάλη τήν πίστη του στόν ἀληθινό Θεό καί ἀξιώθηκε μαρτυρικοῦ στεφάνου, τήν κεφαλήν ἀποτμηθείς ὑπό τοῦἀπίστου τυράννου, πλησίον τῆς σιταγορᾶς τῆς Τριπόλεως, στόν τόπο ὅπου εὑρίσκεται σήμερα Ἱερός Ναός, τιμώμενος στή μνήμη του.

Τόν βίο του ἔγραψε ὁ Νικηφόρος ὁ Χῖος, μαθητής τοῦἁγίου Μακαρίου καί ὁἸωσήφ Νικολάου Καρώνης, τότε διάκονος τοῦ Δεσπότη τῆς Τριπολιτσᾶς καί μετέπειτα Ἐπίσκοπος Ἀνδρούσης, ὁὁποῖος συνέθεσε καί τήν ἀσματική Ἀκολουθία πρός τιμήν τοῦἉγίου, εὐθύς μετά τό μαρτύριό του.

Ὁ Διάκονος Ἰωσήφ, παρηκολούθησε τήν πορεία πρός τό μαρτύριο τοῦ Νεομάρτυρος ἁγίου Δημητρίου καί διασῴζει μέσα ἀπό τούς ὕμνους καί τό συναξάρι συγκλονιστικά στοιχεῖα.

Ἐνῶὁ Μάρτυς ὁδηγεῖτο στό μαρτύριο, οἱ Τριπολιτσιῶτες, ἀψηφώντας τόν φόβο, ἔτρεχαν κοντά του, μέ ἀναμμένα κεριά καί λιβανιστήρια, μέσα στά ὁποῖα ἔκαιαν θυμίαμα, καί τόν παρακαλοῦσαν νά δέεται γι’ αὐτούς ὅταν θά βρεθεῖ στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Μετά τήν ἀποτομή της τιμίας Κεφαλῆς του, ὁ Διάκονος Ἰωσήφ ἔβαψε τό μαντήλι του στό αἷμα τοῦΜάρτυρος καί μέ αὐτό ἐσταύρωσε τό ἑτοιμοθάνατο παιδί τοῦἀδελφοῦτου, τό ὁποῖο ἀμέσως ἐθεραπεύθη. Πρόκειται γιά τό πρῶτο θαῦμα, τό ὁποῖο ἐπετελέσθη διά τῶν πρεσβειῶν τοῦἉγίου καί μετά τό ὁποῖο πολλά ἄλλα ἐπηκολούθησαν, κυρίως θεραπεῖες δαιμονιζομένων.

Πολλοί ἐξ αὐτῶν φώναζαν: «Μᾶς ἔκαψεὁ κοψοκέφαλος», ἐννοώντας τόν ἀποτμηθέντα τήν κεφαλήν τρισμακάριον Δημήτριον. Τό Λείψανό του,ἀκέφαλο, τό πέταξαν οἱΤοῦρκοι μετά τρεῖς ἡμέρες, ἔξω ἀπό τά τείχη τῆς πόλεως, ἀπ’ ὅπου τό πῆραν εὐλαβικά τά ἅγια χέρια τῶν Μοναχῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς τοῦἉγίου Νικολάου τῶν Βαρσῶν καί τό μετέφεραν στό Μοναστῆρι, ὅπου τό ἐνεταφίασαν μέ τίς μαρτυρικές τιμές ἐντός τοῦἹεροῦ Ναοῦ. (Ὁ τάφος του δεικνύεται μέχρι σήμερα, δεξιά τῶν εἰσερχομένων στό Καθολικό τῆς Μονῆς).

Ἡἁγία Κάρα του, ἐτάφη ἐντός τοῦἹεροῦ Βήματος τοῦἹεροῦ Ναοῦ τοῦἉγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου Τριπόλεως, πίσω ἀπό τήν Ἁγία Τράπεζα, ἀπό τόν Ἱερέα – Οἰκονόμο π. Ἀντώνιο. Ἐκ τοῦ τόπουὅπου ἐτάφη ἡἁγία Κάρα ἀνέβλυσε μύρο. Σήμερα ἡἁγία Κάρα εὑρίσκεται στόν Ἱερό Μητροπολιτικό Ναό τοῦἉγίου Βασιλείου Τριπόλεως, σέ ἀργυρά Λειψανοθήκη, τοποθετημένη σέ καλλιμάρμαρο Προσκυνητάρι.

Τά ὑπόλοιπα Λείψανά του τοποθετήθηκαν κατ’ ἀρχάς μετά τήν ἀνακομιδή (1909) σέ ξύλινη λειψανοθήκη καί ἀργότερα σέ ἀργυρά, ἡὁποία τά τελευταῖα ἔτη, ἐπί τῆς ἡγουμενίας στή Μονή Βαρσῶν τοῦ νῦν Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΥΣΟΣΤΟΜΟΥ, ἀντικαταστάθηκε μέ ἄλλη βαρύτιμη ἀργυρά λάρνακα, ἡὁποία τοποθετήθηκε σέ ξυλόγλυπτο κουβούκλιο ἐντός τοῦ Καθολικοῦ της Ἱερᾶς Μονῆς.