Εκδήλωση του ΚΚΕ την Πέμπτη 9 Μάη στην Πλατεία Πετρινού

Σ' αυτήν τη νίκη συνέβαλαν όλες οι δυνάμεις που συμμετείχαν στον αντιχιτλερικό συνασπισμό. Όμως, για την πραγματοποίησή της, υπήρξε καθοριστικός ο ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης.

Τη δική τους σημαντική συμβολή στον 6χρονο πόλεμο (1939-1945) είχαν τα εθνικοαπελευθερωτικά και αντιφασιστικά κινήματα των καπιταλιστικών χωρών. Και σε αυτά ψυχή, οργανωτής και κύριος αιμοδότης ήταν τα Κομμουνιστικά Κόμματα.

Και ο Α' και ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν αποτέλεσμα της μεγάλης όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων για το ξαναμοίρασμα του κόσμου. Αυτές οι αντιθέσεις οξύνθηκαν ακόμα περισσότερο, εξαιτίας της ύπαρξης της Σοβιετικής Ένωσης, σε συνδυασμό με την παγκόσμια καπιταλιστική οικονομική κρίση (1929-1933). Ζούμε τέτοια σήμερα. Η ανισόμετρη ανάπτυξη του καπιταλισμού κατέστησε και πάλι τη Γερμανία δύναμη κρούσης του διεθνούς ιμπεριαλισμού.

Μη ξεχνάμε τη στήριξή τους στον Χίτλερ και στον Μουσολίνι, πέρα από τους επιχειρηματικούς ομίλους, προσέφεραν και η Καθολική Εκκλησία και σειρά σοσιαλδημοκρατικών, συντηρητικών και άλλων αστικών κομμάτων του λεγόμενου κεντρώου χώρου, ενώ, μετά τον πόλεμο, Γερμανοί εγκληματίες πολέμου επάνδρωσαν το ΝΑΤΟ και μυστικές υπηρεσίες των «δημοκρατικών» ιμπεριαλιστικών κρατών.

Την Πρωτομαγιά του1945 η Κόκκινη Σημαία υψώθηκε στη Γερμανική Βουλή (Ράιχσταγκ). Τη νύχτα της 8ηςπρος 9η Μαΐου η Γερμανία συνθηκολόγησε άνευ όρων.

Δίπλα στο Στάλινγκραντ, στο Λένινγκραντ, στη Μόσχα που συνετρίβει ο φασισμός και ο ναζισμός είναι δεκάδες τόποι στην Ελλάδα. Είναι ο Γοργοπόταμος αλλά είναι και η Γλόγοβα, τα Κανελλάκια, ο Κοσμάς στην Αρκαδία και τόσοι άλλοι.

Την 9η Μάη λοιπόν, που είναι η μέρα της αντιφασιστικής νίκης των λαών, θα την τιμήσει το ΚΚΕ σε όλη τη χώρα. Στη Τρίπολη στις 8 το βράδυ με συγκέντρωση στη Πλατεία Πετρινού.

Αυτή τη μέρα, το πολιτικό κατεστημένο της ιμπεριαλιστικής ΕΕ την ανακήρυξε ως «μέρα της Ευρώπης». Στόχος να σβήσουν από την ιστορική μνήμη, από τη συνείδηση λαού και νεολαίας την ανεξάντλητη δύναμη των λαών, που, όταν θέλουν μπορούν να συντρίψουν τον φαινομενικά πανίσχυρο αντίπαλό τους.

Μέσα από τη διαστρέβλωση της ιστορίας επιδιώκουν να ξαναγράψουν την Ιστορία στα μέτρα τους, επιδιώκουν να καταστρέψουν την ιστορική μνήμη για το τότε, για εκείνη την εποχή, αλλά κυρίως βλέπουν στο σήμερα και το αύριο, με σκοπό τη διαιώνιση του βάρβαρου καπιταλιστικού συστήματος. Χτυπούν τις λαϊκές συνειδήσεις και ιδιαίτερα τη συνείδηση στις νεότερες γενιές, εκείνες που δεν έχουν άμεση ιστορική μνήμη ή ιστορική γνώση για τα γεγονότα

Πλαστογράφοι της Ιστορίας, από κοινού με το πολιτικό κατεστημένο της ιμπεριαλιστικής ΕΕ, εξομοιώνουν τον κομμουνισμό με το φασισμό. Αποσπούν το φασισμό από τη μήτρα που τον γέννησε και που είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, προκειμένου να αθωώσουν τον ιμπεριαλισμό ως σύστημα που στα κύτταρά του γεννιούνται και αναγεννιούνται οι αιτίες των πολέμων.

Μετά την αντεπανάσταση

Μετά τη νίκη της αντεπανάστασης στις πρώην σοσιαλιστικές χώρες (1989-1991), ξεκίνησε μια πιο συντονισμένη παγκόσμια προσπάθεια να ξαναγραφτεί η ιστορία του Β' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο ιμπεριαλισμός επιχειρεί να σβήσει την προσφορά του Κομμουνιστικού Κινήματος, να κρύψει τις κατακτήσεις του σοσιαλιστικού συστήματος. Επιδιώκει να καταστήσει τις νεότερες γενιές ευάλωτες στη μαύρη προπαγάνδα, να τις υποτάξει μαζικά στα σημερινά του εγκλήματα. Ο αντικομμουνισμός αποτελεί παγκόσμια ιδεολογική και πολιτική δράση των δυνάμεων του κεφαλαίου, προκειμένου να υψωθούν απέραστα τείχη, για να μη βγει ο κόσμος από το πισωγύρισμα που τον έφερε η αντεπανάσταση του 1989-1991.

Τα ιμπεριαλιστικά "κέντρα" συγκαλύπτουν ότι οι άδικοι πόλεμοι ξεπηδούν από τη φλέβα του καπιταλιστικού συστήματος, ότι δεν οφείλονται σε κάποιους μανιακούς, όπως συχνά παρουσιάζουν τον Χίτλερ και τον Μουσολίνι. Οι πόλεμοι γίνονται, επειδή υπάρχει η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις για το μοίρασμα των αγορών, για τη "διέξοδο" από τις οικονομικές κρίσεις του καπιταλισμού μέσα από τη χειρότερη μορφή καταστροφής των παραγωγικών δυνάμεων, τον πόλεμο. Ακόμα, με στόχο την αναδιάταξη στο συσχετισμό δυνάμεων των ιμπεριαλιστικών κρατών.

Τα αντικομμουνιστικά "κέντρα" ονοματίζουν σήμερα την Αντίσταση "τρομοκρατία"! Εμφανίζουν ως σφαγές αμάχων την παραδειγματική τιμωρία των "δωσίλογων". Προβάλλουν ως βασική αιτία της δημιουργίας οργανώσεων τύπου "Ταγμάτων Ασφαλείας" και της συνεργασίας με τους κατακτητές την ανάγκη "αθώων να προστατευθούν από το αιματηρό όργιο που εξαπέλυσαν εναντίον τους οι Κομμουνιστές"!

Αντιστρέφουν πλήρως την πραγματικότητα. Ο λαός όμως έχει πείρα. Τα τάγματα εφόδου της χρυσής αυγής σήμερα, είναι οι απόγονοι των ταγμάτων ασφαλείας, είναι οι νοσταλγοί του Χίτλερ και του Μεταξά, της χούντας των συνταγματαρχών. Είναι το μακρύ χέρι της εργοδοσίας και του συστήματος, που στόχο έχουν το λαϊκό κίνημα και το ΚΚΕ.

Εξέχοντα ρόλο στη στρέβλωση της ιστορικής μνήμης παίζει η Ευρωπαϊκή Ενωση (ΕΕ). Πρωτοστατώντας στην αντικομμουνιστική υστερία καθιέρωσε την 9ηΜαΐου ως "Ημέρα της Ευρώπης", απαλείφοντας την "Ημέρα της Νίκης των Λαών"! Καθόλου τυχαίο ότι η εκδίωξη των γερμανικών στρατευμάτων από τον Κόκκινο Στρατό και η απελευθέρωση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης ονοματίζεται κατοχή! Στη Γερμανία και στην Αυστρία οι λιποτάκτες του γερμανικού στρατού, που αυτομόλησαν στους αντιπάλους, κυρίως στο Σοβιετικό Στρατό, ουσιαστικά θεωρούνται "εθνική ντροπή"!

Ορισμένα συμπεράσματα

Σήμερα, οι λαοί βρίσκονται μπροστά σε διαδοχικούς ιμπεριαλιστικούς πολέμους, σε συνθήκες βαθιάς οικονομικής κρίσης του καπιταλισμού. Βρίσκονται μπροστά σε μια γενικευμένη επίθεση του κεφαλαίου που σαρώνει κατακτήσεις δεκαετιών. Σήμερα η οικονομική κρίση και οι τεράστιες δυσκολίες διαχείρισής της από το αστικό πολιτικό σύστημα, φανερώνουν ακόμη πιο ανάγλυφα ότι ο καπιταλισμός είναι ιστορικά ξεπερασμένος και πρέπει να ανατραπεί, να αντικατασταθεί από το σοσιαλισμό.

Ένα βασικό δίδαγμα που προσφέρει ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, είναι ότι: Ο ιμπεριαλισμός δεν είναι ανίκητος κι ας φαίνεται ότι είναι πανίσχυρος. Η δύναμη που έχει είναι ταυτόχρονα η μεγάλη αδυναμία του. Μπορεί να κυριαρχεί, όσο ο ίδιος και τα κόμματα που τον υπηρετούν και τον στηρίζουν καταφέρνουν να κρατάνε εγκλωβισμένη την εργατική τάξη, την μικρομεσαία αγροτιά, τα άλλα μεσαία στρώματα και να τα χειραγωγούν. Όταν θα φύγουν από αυτά τα κόμματα και παλέψουν κατά της πολιτικής τους, τότε η δύναμή του θα είναι πολύ μικρή και θα τον νικήσουν.

Η Αντιφασιστική Νίκη των Λαών αποτελεί ένα τεράστιο, αδιαμφισβήτητα ιστορικό γεγονός στον 20ό αιώνα. Όχι μόνο γιατί έβαλε τέρμα σε έναν ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο. Μα γιατί η λήξη του πολέμου συνοδεύτηκε από το άνοιγμα του δρόμου για το πέρασμα στο σοσιαλισμό μιας σειράς χωρών της Ευρώπης και της Ασίας. Γιατί απέδειξε ότι ο σοσιαλισμός-κομμουνισμός δεν είναι ουτοπία. Μπορεί να νικήσει.

Άρθρο του Νίκου Γόντικα

Μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Αρκαδίας του ΚΚΕ