Δικαστική δικαίωση υποψήφιας διευθύντριας Πειραματικού Σχολείου – Τι σηματοδοτεί για τις κρίσεις στελεχών εκπαίδευσης

Με πρόσφατη  του Διοικητικού Εφετείου Λάρισας (ΑΑ154/2025), το Δικαστήριο δέχθηκε εν μέρει την αίτηση υποψήφιας διευθύντριας Πειραματικού Σχολείου και ανέπεμψε την υπόθεση στη Διοίκηση για αναμόρφωση της κατάταξής της, μετά την προσμέτρηση έξι (6) επιπλέον μορίων.

Ιδιαίτερη σημασία για το σύστημα επιλογής στελεχών της εκπαίδευσης έχει η εν λόγω δικαστική απόφαση, με την οποία δικαιώθηκε υποψήφια διευθύντρια σχολικής μονάδας, αναφορικά με τη μοριοδότηση των τυπικών και ουσιαστικών της προσόντων στις κρίσεις του 2023 για τα Πρότυπα και Πειραματικά Σχολεία. 

Το Διοικητικό Δικαστήριο, εξετάζοντας την υπόθεση, ακύρωσε την πράξη τοποθέτησης διευθυντών στα Πειραματικά Σχολεία κατά το μέρος που παρέλειπε τη συγκεκριμένη υποψήφια και ανέπεμψε την υπόθεση στη Διοίκηση, προκειμένου να αναμορφωθεί η κατάταξή της μετά την προσμέτρηση έξι (6) επιπλέον μορίων, τα οποία αφορούσαν την κατοχή διδακτορικού διπλώματος.

Σύμφωνα με το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο (ν. 4823/2021), το διδακτορικό δίπλωμα αποτελεί ιδιαίτερα βαρύνουσα παράμετρο της επιστημονικής και παιδαγωγικής συγκρότησης των υποψηφίων, αποτιμώμενη με έξι μονάδες, υπό την προϋπόθεση ότι έχει αναγνωριστεί ως συναφές με το αντικείμενο απασχόλησης. 

Η υπόθεση ανέδειξε με σαφήνεια το πώς η διαφορετική ερμηνεία των ίδιων αποδεικτικών στοιχείων μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά αποτελέσματα μεταξύ των οργάνων επιλογής.

Η υποψήφια είχε υποβάλει πλήρη φάκελο υποψηφιότητας τόσο για τις κρίσεις Διευθυντών Τυπικών Σχολείων όσο και για τις κρίσεις Διευθυντών Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων. 

Στον φάκελο αυτό περιλαμβανόταν το διδακτορικό της δίπλωμα, ενώ δεν είχε επισυναφθεί αυτοτελές έγγραφο αναγνώρισης της συνάφειας. 

Ωστόσο, είχε κατατεθεί επίσημο υπηρεσιακό έγγραφο – το Πιστοποιητικό Υπηρεσιακών Μεταβολών – στο οποίο αναφερόταν ρητά η αναγνώριση της συνάφειας του διδακτορικού, με σαφή μνεία της σχετικής πράξης του αρμόδιου υπηρεσιακού συμβουλίου.

Στο πλαίσιο αυτό, το Τοπικό Συμβούλιο Επιλογής για τα Τυπικά Σχολεία έκρινε ότι το αποδεικτικό αυτό στοιχείο ήταν επαρκές και προσμέτρησε τις έξι μονάδες του διδακτορικού. 

Αντίθετα, η Περιφερειακή Επιτροπή Πρότυπων και Πειραματικών Σχολείων δεν προχώρησε στην προσμέτρηση, υιοθετώντας αυστηρότερη τυπική ερμηνεία ως προς τα απαιτούμενα δικαιολογητικά. 

Η διαφοροποίηση αυτή αποτέλεσε τον πυρήνα της δικαστικής διαφοράς.

Το Δικαστήριο, τελικώς, δικαίωσε την υποψήφια, κρίνοντας ότι η μη προσμέτρηση των μονάδων συνιστούσε παράλειψη που δεν μπορούσε να σταθεί νομικά, δεδομένου ότι η ουσιαστική προϋπόθεση της αναγνώρισης της συνάφειας αποδεικνυόταν από επίσημο διοικητικό έγγραφο. 

Η απόφαση αυτή επαναφέρει στο προσκήνιο τη σημασία της ουσιαστικής κρίσης έναντι της υπέρμετρα τυπικής προσέγγισης.

Πέρα από τη συγκεκριμένη υπόθεση, η δικαστική αυτή εξέλιξη θέτει ένα ευρύτερο ζήτημα για τον τρόπο λειτουργίας των συλλογικών οργάνων επιλογής. 

Η διοικητική πρακτική δεν μπορεί να αγνοεί θεμελιώδεις αρχές του διοικητικού δικαίου, όπως η αρχή της αναλογικότητας, η χρηστή διοίκηση και η προστασία της ουσιαστικής ισότητας των υποψηφίων.

 Όταν η πραγματική συνδρομή ενός προσόντος αποδεικνύεται επαρκώς, η απόλυτη προσκόλληση στον τύπο μπορεί να οδηγήσει σε αδικίες, διοικητικές δυσλειτουργίες και, τελικά, σε δικαστικές εμπλοκές.

Η υπόθεση αυτή λειτουργεί, επομένως, ως υπενθύμιση ότι τα Συμβούλια Επιλογής οφείλουν να ασκούν την κρίση τους με γνώμονα όχι μόνο το γράμμα, αλλά και το πνεύμα του νόμου, διασφαλίζοντας την αξιοκρατία και την εμπιστοσύνη των πολιτών στη διοικητική διαδικασία.

esos.gr