Μπελιάς για την ανάπλαση του κέντρου της Μεγαλόπολης: «Τα περισσότερα ουσιαστικά ερωτήματα δεν απαντήθηκαν»

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ-ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

ΘΕΜΑ: «Έργο 4,7 εκατομμυρίων ευρώ χωρίς απαντήσεις στα κρίσιμα ερωτήματα»

 

Η βιοκλιματική αναβάθμιση του κέντρου της Μεγαλόπολης αποτελεί, αναμφίβολα, το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο που έχει σχεδιαστεί για την πόλη μας τις τελευταίες δεκαετίες. Πρόκειται για μια δημόσια επένδυση συνολικού ύψους περίπου 4,7 εκατομμυρίων ευρώ, η οποία θα διαμορφώσει την εικόνα και τη λειτουργία της Μεγαλόπολης για τις επόμενες δεκαετίες.

Για τον λόγο αυτό, στη χθεσινή Ειδική Συνεδρίαση Λογοδοσίας του Δημοτικού Συμβουλίου, κατέθεσα αναλυτικές παρατηρήσεις και συγκεκριμένα ερωτήματα επί της μελέτης, διευκρινίζοντας ότι δεν είμαι αντίθετος στην υλοποίηση του έργου. Αντίθετα, επιδίωξή μου είναι να βελτιωθεί η μελέτη πριν ξεκινήσει η κατασκευή, ώστε να αποφευχθούν λάθη που δύσκολα θα διορθωθούν στο μέλλον.

Δυστυχώς, τα περισσότερα από τα ουσιαστικά ερωτήματα που τέθηκαν δεν απαντήθηκαν.

Παρέμειναν χωρίς σαφή απάντηση κρίσιμα ζητήματα όπως:

• Με ποιο κυκλοφοριακό πλάνο θα λειτουργήσει τελικά η πόλη με το πέρας της αναβάθμισης και γιατί παραμένει στα συρτάρια η εγκεκριμένη κυκλοφοριακή μελέτη του 2018; Η κατάσταση στην οδό Παπαναστασίου είναι πλέον οριακή: η διέλευση των οχημάτων καθίσταται επικίνδυνη, δεδομένου ότι το πλάτος του δρόμου υπολείπεται των νόμιμων τεχνικών προδιαγραφών.

• Τις επιλογές της αρχιτεκτονικής μελέτης, ιδιαίτερα ως προς τη λειτουργικότητα των πεζοδρομίων, τη χωροθέτηση των δέντρων, του φωτισμού και της όδευσης ΑμεΑ, αλλά και τη βιωσιμότητα των τοπικών επιχειρήσεων σε σημεία όπου ο διαθέσιμος κοινόχρηστος χώρος περιορίζεται δραστικά ή εκμηδενίζεται.

• Γιατί επιλέχθηκε η ανάπλαση της οδού Π. Κεφάλα αντί της οδού Αρχαίου Θεάτρου που είναι η είσοδος της πόλης από την Καρύταινα και συνδέει το Νέο Μουσείο και το Κοιμητήριο, λειτουργώντας ως πολιτιστικός άξονα της πόλης;

• Γιατί επιλέγεται η ακριβότερη λύση της επισκευής των υφιστάμενων σταμπωτών πεζοδρομίων αντί της πλήρους ανακατασκευής τους με κυβόλιθο;

• Γιατί δεν συνοδεύεται το έργο από ολοκληρωμένη υδραυλική μελέτη που να αντιμετωπίζει οριστικά τα προβλήματα όμβριων, αποχέτευσης και πλημμυρών;

• Πώς θα αρδεύονται τα 210 νέα δέντρα, αφού δεν προβλέπεται αρδευτικό δίκτυο;

• Πώς τεκμηριώνεται το υψηλό κόστος συγκεκριμένων υλικών και εξοπλισμού, όπως δέντρα (1750,00 ευρώ/τεμ) και παγκάκια (2800,00 ευρώ/τεμ);

• Αν προβλέπονται σύγχρονες ηλεκτρομηχανολογικές υποδομές, όπως φορτιστές ηλεκτρικών οχημάτων και έξυπνος φωτισμός;

• Ποιο είναι το ακριβές χρονοδιάγραμμα των εργασιών και ποιες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις θα ισχύσουν κατά την εκτέλεσή τους;

Παράλληλα, κατατέθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις βελτίωσης της μελέτης, όπως η επανεξέταση της χρήσης κυβόλιθων σε δρόμους που οδηγούν στην πλατεία και στις εισόδους σχολείων και ιερών ναών, η πλήρης ανακατασκευή όλων των πεζοδρομίων, η αξιοποίηση φυσικής πέτρας τοπικής προέλευσης, η διατήρηση της οδού Παπαναστασίου ως δρόμου διπλής κυκλοφορίας και η ουσιαστική αναβάθμιση της λειτουργικότητας των κοινόχρηστων χώρων.

Το βασικό πρόβλημα δεν είναι αν θα στρώσουμε κυβόλιθους ή άσφαλτο.

Το βασικό πρόβλημα είναι ότι η αναβάθμιση προηγείται του συνολικού σχεδιασμού της πόλης.

Πρώτα σχεδιάζουμε την κυκλοφορία.

Πρώτα κατασκευάζουμε τα υπόγεια δίκτυα.

Πρώτα λύνουμε τα προβλήματα αποχέτευσης και όμβριων.

Πρώτα εξασφαλίζουμε ασφαλή και λειτουργικά πεζοδρόμια.

Και μόνο τότε επιλέγουμε τα υλικά της τελικής διαμόρφωσης.

Η κοινωνία δικαιούται σαφείς απαντήσεις. Η διαφάνεια, η λογοδοσία και ο ουσιαστικός διάλογος αποτελούν προϋποθέσεις για την επιτυχία ενός τόσο σημαντικού έργου και δεν μπορούν να υποκατασταθούν από γενικές τοποθετήσεις ή αόριστες διαβεβαιώσεις.

Το ζητούμενο δεν είναι να δαπανηθούν 4,7 εκατομμύρια ευρώ.

Το ζητούμενο είναι, μετά από τριάντα χρόνια, οι πολίτες να μπορούν να πουν ότι αξιοποιήθηκαν σωστά.