"Να μπει στο μουσείο η αντιλαϊκή πολιτική της απολιγνιτοποίησης"

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Να μπει στο μουσείο η αντιλαϊκή πολιτική της απολιγνιτοποίησης.

Η Λαϊκή Συσπείρωση Μεγαλόπολης  τοποθετήθηκε στη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου Μεγαλόπολης που πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 8 Σεπτέμβρη 2026 με θέμα «Ενημέρωση, αξιολόγηση και λήψη απόφασης σχετικά με τις αποξηλώσεις εξοπλισμού στα Ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης». Αφού αναδείξαμε τις αιτίες της απολιγνιτοποίησης στα πλαίσια της απελευθέρωσης ηλεκτρικής ενέργειας που αφορά στην κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και όχι την κάλυψη των λαϊκών αναγκών, καθώς η Ενέργεια αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα με τεράστια κέρδη για τους επιχειρηματικούς ομίλους και ρεύμα πανάκριβο για τα λαϊκά νοικοκυριά, καταθέσαμε ψήφισμα που αναδεικνύει τις ανάγκες του λαού της Μεγαλόπολης που μεταξύ άλλων διεκδικεί:

• ·Άμεση αναστολή κάθε αποξήλωσης και καταστροφής εξοπλισμού στα Ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης.
• ·Να επαναλειτουργήσει η 4η Λιγνιτική Μονάδα και τα ορυχεία στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης, με σύγχρονους όρους λειτουργίας και όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας περιβάλλοντος και εργαζομένων.

Τόσο η Δημοτική Αρχή όσο και οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης, πιστοί στην πολιτική της απελευθέρωσης της ενέργειας που είναι υπεύθυνη για την οικονομική καταστροφή της Μεγαλόπολης που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις και στήριξαν και οι ίδιοι και τα κόμματα που υποστηρίζουν, συναίνεσαν όλοι μαζί (!!!) στο να μην μπει σε ψηφοφορία το ψήφισμα της Λαϊκής Συσπείρωσης.

Παραθέτουμε την τοποθέτηση της Λαϊκής Συσπείρωσης στο Δημοτικό Συμβούλιο Μεγαλόπολης:

Κυρία και κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι, εκπρόσωποι των φορέων και των σωματείων,

Οι αποξηλώσεις εξοπλισμού στα ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης είναι ζήτημα που αφορά το παρελθόν, το παρόν αλλά κυρίως το μέλλον της Μεγαλόπολης.

Θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι από την αρχή: δεν είμαστε αντίθετοι στη δημιουργία μουσείων. Είμαστε από τους πρώτους που θέλουμε να μη χαθεί η ιστορία της λιγνιτικής παραγωγής, η εξέλιξη της βιομηχανικής παραγωγής, η ιστορία των εργαζομένων που δούλεψαν στα ορυχεία και στους ΑΗΣ και η συμβολή της Μεγαλόπολης στον εξηλεκτρισμό της χώρας. Όμως εδώ ξεκινά η δική μας διαφωνία με όσους θέλουν να κλείσει η συζήτηση μέσα στα όρια ενός μουσείου.

Γιατί δεν μπορούμε να μιλάμε για τη διάσωση ενός εκσκαφέα ή ενός απολήπτη σαν μουσειακό έκθεμα, χωρίς να λέμε γιατί αυτά τα μηχανήματα σταματούν να δουλεύουν. Δεν μπορεί ο λαός της Μεγαλόπολης να καλείται να κλείσει σε μουσείο αυτό που μέχρι χθες αποτελούσε παραγωγικό πλούτο και δουλειά για εκατοντάδες οικογένειες. Σήμερα το ζήτημα δεν είναι να μπουν τα μηχανήματα σε μια βιτρίνα αλλά πως να δουλέψουν προς όφελος του λαού.

 Η 4η Λιγνιτική Μονάδα και το ορυχείο του Λιγνιτικού Κέντρου Μεγαλόπολης έκλεισαν ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που έχει όνομα: απελευθέρωση της αγοράς Ενέργειας, ιδιωτικοποίηση και μετοχοποίηση της ΔΕΗ, απολιγνιτοποίηση, «πράσινη μετάβαση», Χρηματιστήριο Ενέργειας, εμπόριο ρύπων. Πολιτική που έχει τη σφραγίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εφαρμόστηκε διαδοχικά από όλες τις κυβερνήσεις, ανεξαρτήτως χρώματος. Και το αποτέλεσμα για μας το ζούμε: έκλεισαν οι μονάδες, έκλεισαν τα ορυχεία, χάνονται μόνιμες θέσεις εργασίας, συρρικνώνεται η οικονομική ζωή του τόπου.

Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, μας μιλούν για «δίκαιη μετάβαση», για νέες επενδύσεις σε ΑΠΕ, σε αποθήκευση ενέργειας, σε νέες επιχειρηματικές δραστηριότητες. Εμείς ρωτάμε καθαρά: ανάπτυξη για ποιον; Γιατί αν ανάπτυξη σημαίνει να κλείνουν μονάδες και ορυχεία, να χάνεται η σταθερή δουλειά και στη θέση της να έρχονται εργολαβίες και επενδύσεις που αποφέρουν αμύθητα κέρδη σε ελάχιστους επιχειρηματικούς  ομίλους, τότε αυτή η ανάπτυξη δεν είναι ανάπτυξη για τον λαό της Μεγαλόπολης.

Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζεται ως πρόοδος η καταστροφή του παραγωγικού εξοπλισμού. Δεν δεχόμαστε να παρουσιάζεται ως πρόοδος η μετατροπή ενός ολόκληρου παραγωγικού τόπου σε πεδίο «αξιοποίησης» για διάφορους επενδυτές, ενώ οι εργαζόμενοι και οι κάτοικοι δεν βλέπουν κανένα όφελος. Για εμάς η Ενέργεια είναι κοινωνικό αγαθό, όχι εμπόρευμα. Το βλέπουμε όλα αυτά τα χρόνια με το τσουνάμι της ακρίβειας: πανάκριβο ρεύμα, ενεργειακή φτώχεια, ενώ η χώρα μετατρέπεται σε πύλη εισόδου πανάκριβου αμερικανικού LNG με τον αποκλεισμό του Ρώσικου Φυσικού Αερίου και  νέες ενεργειακές συμφωνίες για να κερδίζουν μόνο οι λίγοι. Ο λαός δεν έχει κανένα συμφέρον να πληρώνει την αντιπαράθεση των μεγάλων ενεργειακών ομίλων, ούτε τους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς γύρω από την Ενέργεια.

Με αυτή την ενεργειακή πολιτική και την όξυνση των ανταγωνισμών, δεν είναι σίγουρο ότι στο μέλλον η χώρα μας θα έχει ρεύμα συνεχώς. Ταυτόχρονα η εμπλοκή της χώρας μας στους πολέμους που μαίνονται την καθιστά στρατιωτικό στόχο αντιποίνων.

Το σύστημα που υπηρετείτε εσείς και τα κόμματά σας είναι γεμάτο αντιφάσεις: την ώρα που έκλεισαν τη λιγνιτική παραγωγή στη Μεγαλόπολη, δίπλα στην Κυπαρισσία ιδιωτική εταιρεία ζητά να κάνει εξόρυξη λιγνίτη! Στη Φλώρινα συνεχίζει η εξόρυξη λιγνίτη, ο οποίος πηγαίνει για παραγωγή ενέργειας σε γειτονικές χώρες!

Διέξοδος υπέρ του λαού υπάρχει! Είναι στον δρόμο της ανατροπής, ώστε όλες οι ενεργειακές πηγές που διαθέτει η χώρα μας να αξιοποιηθούν στο έπακρο για τις ενεργειακές ανάγκες του λαού και της χώρας και όχι να υπονομεύονται για τα κέρδη των ομίλων. Για εμάς ο ενεργειακός σχεδιασμός πρέπει να υπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες και όχι την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων. Να συνεχίσει να αξιοποιείται ο λιγνίτης με σύγχρονους όρους λειτουργίας και προστασίας του περιβάλλοντος. Αυτή δεν είναι νοσταλγία για το παρελθόν. Είναι εφικτή διεκδίκηση. Ειδικότερα τώρα που φουντώνουν οι ανταγωνισμοί  και οι πόλεμοι με φόντο την Ενέργεια, ο λιγνίτης θα μπορούσε να παίξει το ρόλο της ενεργειακής ανεξαρτησίας και επάρκειας της χώρας εξασφαλίζοντας φθηνό ρεύμα για το λαό.

Δεν είναι, άλλωστε, καινούριο αίτημα. Ήδη από τον Νοέμβριο του 2024 η Επιτροπή Φορέων της Μεγαλόπολης αλλά και η πάνδημή κινητοποίηση ολόκληρου του λαού της Μεγαλόπολης είχε θέσει ως πρώτο και κύριο αίτημα να συνεχίσει η λιγνιτική δραστηριότητα με τη λειτουργία των ορυχείων και της 4ης Μονάδας, να διασφαλιστούν όλες οι θέσεις εργασίας μόνιμων, εργολαβικών, συμβασιούχων και να μη μετακινηθεί κανένας εργαζόμενος εκτός Μεγαλόπολης. Το αίτημα αυτό παραμένει ανοιχτό και μένει αναπάντητο.

Σαν Λαϊκή Συσπείρωση, ζητάμε από το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο να υπερψηφίσει

1. Άμεση αναστολή κάθε αποξήλωσης και καταστροφής εξοπλισμού στα Ορυχεία και στους ΑΗΣ Μεγαλόπολης.
2. Να επαναλειτουργήσει η 4η Λιγνιτική Μονάδα και τα ορυχεία στο Λιγνιτικό Κέντρο Μεγαλόπολης, με σύγχρονους όρους λειτουργίας και όλα τα αναγκαία μέτρα προστασίας περιβάλλοντος και εργαζομένων.
3. Κατάργηση του Χρηματιστηρίου Ενέργειας και του εμπορίου ρύπων, που μετατρέπουν την Ενέργεια σε χρηματιστηριακό προϊόν.
4. Ουσιαστική μείωση της τιμής του ηλεκτρικού ρεύματος για τα λαϊκά νοικοκυριά, με κατάργηση των φόρων που το επιβαρύνουν.
5. Πραγματικό σχέδιο ανάπτυξης για τη Μεγαλόπολη, με κριτήριο τις ανάγκες των κατοίκων και των εργαζομένων και όχι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, με σταθερή δουλειά και ικανοποιητικούς μισθούς  και όχι διαχείριση της φτώχειας που αφήνει πίσω της η απολιγνιτοποίηση.

Δεν θέλουμε μια Μεγαλόπολη μαυσωλείο, που θα θυμάται απλώς ότι κάποτε είχε ορυχεία και δουλειά. Θέλουμε μια Μεγαλόπολη ζωντανή με παραγωγή, με δουλειά, με δικαιώματα, με νέους ανθρώπους που θα μπορούν να μείνουν και να χτίσουν τη ζωή τους στον τόπο τους.

Τα μηχανήματα να μην καταστραφούν. Τα ορυχεία να μην κλείσουν. Η 4η Μονάδα να ξαναλειτουργήσει. Η Ενέργεια να πάψει να είναι εμπόρευμα. Αυτός είναι ο δρόμος που υπερασπίζεται η Λαϊκή Συσπείρωση και σε αυτόν καλούμε εργαζόμενους, συνταξιούχους, νέους και όλο τον λαό της Μεγαλόπολης να οργανώσουν τον αγώνα τους.