Ένας Αύγουστος μας έμεινε για να αντέξουμε τον χειμώνα! Το λέμε μισοαστεία, αλλά κάτι αληθινό κρύβεται μέσα του. Σαν να μαζεύουμε φως για τους μήνες που έρχονται. Και ίσως αυτό ακριβώς να χρειαζόμαστε φέτος.
Όχι απλώς ξεκούραση. Κάτι που θα κρατήσει. Οπότε, πριν φύγει ο μήνας, θέλω να σου αφήσω μία ερώτηση.
Ποιος είμαι όταν δεν με βλέπει κανείς;
Μην τη διαβάσεις γρήγορα. Ρώτησε τον εαυτό σου πραγματικά...
Πρώτα, τι εννοώ «ελευθερία»;
Όταν ακούς τη λέξη, τι σου έρχεται; Άδειο ημερολόγιο; Θάλασσα χωρίς ρολόι;
Ίσως. Αλλά υπάρχει και μια άλλη ελευθερία, που δεν εξαρτάται από το πού βρίσκεσαι.
Ελευθερία είναι να είμαι εκεί που θέλω, όχι εκεί που πρέπει.
Και δεν μιλάω μόνο για τόπους. Μιλάω για ρόλους.
Μέσα σε μια εβδομάδα, πόσες εκδοχές του εαυτού σου κουβαλάς; Την επαγγελματική. Τη μητρική. Αυτήν που ανεβάζεις στα social media. Αυτήν που περιμένουν οι άλλοι.
Καμία δεν είναι ψεύτικη. Όλες όμως είναι φορεμένες.
Και κάπου κάτω από όλες, υπάρχεις εσύ.
Γιατί ο Αύγουστος;
Γιατί για λίγες μέρες, ο κόσμος χαλαρώνει το βλέμμα του πάνω σου. Δεν σε περιμένει κανείς στις οκτώ. Δεν χρειάζεται να είσαι κάτι συγκεκριμένο για κανέναν. Και μέσα σε αυτό το κενό, χωρίς να το ψάξεις, εμφανίζεται κάτι πιο αληθινό.
Ο Σωκράτης δεν έλεγε τυχαία «Γνώθι σ’αυτόν». Δεν είναι σύνθημα, είναι πράξη. Και δεν γίνεται μέσα στον θόρυβο. Γίνεται ακριβώς εκεί που είσαι τώρα!
Πώς θα βρεις την απάντηση;
- Θυμήσου μία στιγμή, φέτος το καλοκαίρι, που ένιωσες πραγματικά ο εαυτός σου. Χωρίς κοινό, χωρίς σχόλιο, χωρίς προσδοκία.
- Πού ήσουν;
- Τι έκανες;
- Τι ένιωσες, χωρίς να το σκεφτείς;
- Μείνε λίγο εκεί. Μη βιαστείς να βρεις τη σωστή λέξη. Η στιγμή ξέρει καλύτερα από το μυαλό σου.
- Και μετά ρώτα. Αυτό που ένιωσα εκεί, πόσο υπάρχει στη ζωή μου τον υπόλοιπο χρόνο;
Το πραγματικό ερώτημα δεν είναι για τον Αύγουστο. Είναι για τον Σεπτέμβριο!
Γιατί ο εαυτός που συνάντησες αυτόν τον μήνα, στη θάλασσα, στη σιωπή ενός μεσημεριού, σε μια βόλτα χωρίς προορισμό, δεν χρειάζεται να μείνει πίσω. Μπορεί να έρθει μαζί σου. Στη δουλειά. Στις σχέσεις σου. Στις αποφάσεις σου. Μαζεύουμε φως για τον χειμώνα, είπαμε. Αυτό είναι το φως.
Ποιος είσαι, λοιπόν, όταν δεν σε βλέπει κανείς;
Μία μικρή άσκηση, για όποιον θέλει!
Δεν χρειάζεσαι τετράδιο. Ούτε ησυχία. Ούτε ιδανικές συνθήκες.
Χρειάζεσαι το κινητό σου, τα ακουστικά σου και ένα τραγούδι που αγαπάς.
Πώς γίνεται;
Βάλε το αγαπημένο σου τραγούδι. Το ίδιο κάθε φορά. Θα γίνει το σήμα σου, ο τρόπος που το σώμα σου καταλαβαίνει ότι τώρα είναι η ώρα σου.
Άνοιξε τις σημειώσεις στο κινητό σου. Φτιάξε ένα αρχείο με τίτλο «Αύγουστος».
Όσο παίζει το τραγούδι, γράψε ό,τι σου έρχεται. Χωρίς φίλτρο, χωρίς ορθογραφία, χωρίς να το ξαναδιαβάζεις.
Μπορείς να ξεκινήσεις από μία από αυτές τις γραμμές:
Σήμερα ένιωσα ο εαυτός μου όταν...
Σήμερα φόρεσα μια μάσκα όταν...
Αυτό που θέλω να κρατήσω από σήμερα είναι...
Όταν τελειώσει το τραγούδι, σταμάτα. Δεν χρειάζεται τίποτα παραπάνω. Τρία με τέσσερα λεπτά, μία φορά την ημέρα.
Και μετά;
Κάθε μέρα, πριν γράψεις το καινούριο, διάβασε τα προηγούμενα.
Στην αρχή θα σου φαίνονται τυχαία. Μετά από μία εβδομάδα, θα αρχίσεις να βλέπεις κάτι να επαναλαμβάνεται. Λέξεις που γυρίζουν. Καταστάσεις που σε ζωντανεύουν. Άλλες που σε κουράζουν.
Αυτό που επαναλαμβάνεται δεν είναι τυχαίο. Είναι εσύ.
Και όταν έρθει ο Σεπτέμβριος, θα έχεις κάτι πολύ πιο δυνατό από μια ανάμνηση διακοπών. Θα έχεις ένα αρχείο με τη φωνή σου μέσα του. Και θα μπορείς να το ανοίγεις όποτε ξεχνάς ποιος είσαι. Αυτό είναι το φως που μαζεύεις για τον χειμώνα.
Η ζωή είναι μία βόλτα, γι' αυτό "Ζήσε | Αγάπα | Ηγήσου"!
Έλλη Αρτοπούλου
Founder & Lead Coach |
Ιδρύτρια | Καλημέρα Αρκαδία
mamacoach.gr
Instagram & TikTok: Mama Coach Greece
Διάβασε επίσης:
