Ένας τόπος. Δύο πραγματικότητες. Μία Αρκαδία
Αυτό που για εμένα, που ζω στην Τρίπολη, είναι αυτονόητο, για άλλους Αρκάδες είναι πολυτέλεια.
Το Νοσοκομείο.
Το ΕΚΑΒ.
Το Αστυνομικό Τμήμα.
Το Φαρμακείο.
Η Τράπεζα.
Τα ΕΛΤΑ.
Το σχολείο.
Εγώ τα έχω δίπλα μου.
Άλλοι, για μια βασική υπηρεσία, πρέπει να ταξιδέψουν χιλιόμετρα.
Ζούμε στον ίδιο τόπο.
Δεν είμαστε όμως ίσοι.
Φορολογούμαστε το ίδιο.
Δεν έχουμε όμως τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες δυνατότητες.
Αυτή είναι η μεγάλη κατάντια της ελληνικής περιφέρειας.
Είναι και η αποτυχία του πολιτικού συστήματος της Μεταπολίτευσης.
Εγώ ντρέπομαι.
Ντρέπομαι που συμπολίτες μου στην Αρκαδία πέφτουν ξανά και ξανά θύματα κλοπών και δεν υπάρχει αστυνομία.
Ντρέπομαι που τα αστυνομικά τμήματα είναι άδεια.
Που περιπολίες κάνουν πρόεδροι χωριών και πολίτες.
Όπως στην Καμαρά και στους Γιανναίους της Μεγαλόπολης.
Με κίνδυνο ακόμη και για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Ντρέπομαι που δεν υπάρχουν αστυνομικοί για τα χωριά μας.
Αλλά όταν έγινε μια ειρηνική πορεία στη Μεγαλόπολη, εμφανίστηκε ολόκληρη διμοιρία ΜΑΤ.
Και έπεσαν δακρυγόνα.
Για ποια ανάπτυξη να μιλήσουμε;
Να ευημερούν οι αριθμοί και να δυστυχούν οι άνθρωποι;
Μηνάς Αρτόπουλος
Δημοσιογράφος
Σχετικά Άρθρα
- Ανησυχία στη Μεγαλόπολη για τις αλλεπάλληλες κλοπές στα χωριά – "Δεν απορρίπτεται η λύση με security - Θα αξιοποιηθεί η δημοτική αστυνομία"
- "Να μπει στο μουσείο η αντιλαϊκή πολιτική της απολιγνιτοποίησης"
- Γιορτή Κυνηγού στο Λεβίδι
- Καστάνιτσα | Στις 24 και 25 Οκτωβρίου η Γιορτή Κάστανου
- Ξεκίνημα με νίκη για το εφηβικό του Πολυβίου Μεγαλόπολης