Παπαηλιού: "Η κατάργηση σχολείων, όπως το Γυμνάσιο Κοντοβάζαινας, δεν είναι λύση"

Το γενικότερο ερώτημα  της κατεύθυνσης της εκπαίδευσης,  ώστε να επιτευχθεί, εκτός των άλλων, και ο περιορισμός των κοινωνικών και περιφερειακών ανισοτήτων, παραμένει ενεργό.

Το σχολείο πρέπει να αποτελέσει, εκτός από χώρο απόκτησης γνώσεων, και χώρο διαμόρφωσης ελεύθερων προσωπικοτήτων σε περιβάλλον συλλογικότητας και αλληλεγγύης.

Η ραγδαία μείωση του μαθητικού πληθυσμού (και) στην Αρκαδία, που  εντάσσεται στο πλαίσιο του δημογραφικού  ζητήματος και της αποψίλωσης της υπαίθρου, αντανακλά στην καθημερινή λειτουργία των σχολείων. Πάντως η κατάργηση εκπαιδευτικών δομών, όπως η διακοπή λειτουργίας του γυμνασίου Κοντοβάζαινας από το νέο σχολικό έτος, δεν είναι λύση.  

Τα προβλήματα εντοπίζονται κυρίως στην υλικοτεχνική υποδομή,  στην ειδική αγωγή, στην παράλληλη στήριξη και στα δυσπρόσιτα σχολεία.

Η υλικοτεχνική υποδοχή χρειάζεται ενίσχυση και εκσυγχρονισμό, κυρίως στα σχολεία της (ενδο)περιφέρειας.

Για την ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη, (και) λόγω των αυξημένων αναγκών, απαιτείται να υπάρξει περαιτέρω ιδιαίτερη μέριμνα.

Για την προσέλκυση εκπαιδευτικών στα δυσπρόσιτα σχολεία, είναι αναγκαία η θέσπιση ακόμη περισσότερων θεσμικών και οικονομικών κινήτρων.

Εκ των ων ουκ άνευ προϋποθέσεις για την αντιμετώπιση όλων αυτών αποτελούν η δραστική αύξηση του προϋπολογισμού για την παιδεία και η αξιοποίηση του «Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας».