Βάνα Μπάρμπα: "Όλες έκαναν «κρα» για να συνεργαστούν με τους τάχα βασανιστές τους"!
Η δημοφιλής ηθοποιός μιλά στον Δημήτρη Δανίκα και στο Πρώτο Θέμα για τις καταγγελίες περί κακοποίησης στον χώρο του θεάτρου, τις οποίες διαχωρίζει από αυτές στον αθλητισμό - Προβλέπει ότι θα υπάρξουν και άλλες - Αναρωτιέται γιατί αυτές έγιναν τώρα - Υποστηρίζει ότι όλα αυτά την κάνουν να νιώθει ότι ζούμε στην εποχή της ανθρωποφαγίας.
«Θα υπάρξουν και άλλες».
-Ποιες;
«Εχω ακούσει και για άλλες δύο περιπτώσεις. Τουλάχιστον. Ενας εξ αυτών (σ.σ.: μου είπε το όνομά του) είναι παράγοντας του Εθνικού Θεάτρου. Και ο δεύτερος είναι σπουδαίος θεατράνθρωπος και ηθοποιός».
Μετά, αφού πρώτα κατέβασε δυο γουλιές καπουτσίνο, συνέχισε: «Ποιος μπορεί να ξεχάσει την περίπτωση του Κάρολου Κουν; Που έβαζε τους μαθητές του να κυκλοφορούν πέρα δώθε με τα εσώρουχά τους; Και η περίπτωση του Λευτέρη Βογιατζή, που όλοι λένε ότι ταλαιπωρούσε αφάνταστα τους ηθοποιούς του».
Μετά δεύτερη σιωπή. Μετά πήρε φόρα και κατέληξε.
«Κι όμως, όλοι και όλες έκαναν κρα να συνεργαστούν με όλους αυτούς. Τους τάχα βασανιστές τους».
-Πώς το εξηγείς αυτό;
«Ελα ντε! Λες να είναι το lockdown των θεάτρων; Τόσους μήνες με κατεβασμένα ρολά. Πάντως η κατάσταση αυτή μου μοιάζει σαν να ζούμε στην εποχή της ανθρωποφαγίας και των ανθρωποφάγων».
-Ο ένας εναντίον του άλλου.
«Τι έχει γίνει τώρα ξαφνικά! Τι Me too, τι μι σου... Γιατί βγαίνουν όλα τώρα. Με προβληματίζει όλη αυτή η κατάσταση. Η απαράδεκτη κατάσταση. Καλά, τόσα χρόνια δεν ξέρανε ποιος είναι καλός, ποιος είναι σκληρός;».
«Με τρομάζει όλο αυτό»
-Σε ποια περίπτωση αναφέρεσαι;
«Εννοώ τόσα χρόνια στο θέατρο όλοι γνωρίζανε πως ο Κιμούλης, αυτός ο δάσκαλος, είναι σκληρός. Κι όμως, όλοι θέλανε να είναι κοντά του. Ολοι και όλες. Προφανώς, ήταν δύσκολος. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως δεν είναι ταλαντούχος. Μερικές φορές ο ταλαντούχος και ο χαρισματικός πάνω στη δουλειά δεν είναι αυτό που λέμε “καλός άνθρωπος”. Με τρομάζει όλο αυτό που βγαίνει έτσι. Σαν να έχει ανοίξει ο ασκός του Αιόλου. Θα έλεγα πως μοιάζει να είναι κάπως προπαγανδιστικό και βολικό».
-Μα οι περιπτώσεις είναι διαφορετικών ειδών... Οπως λόγου χάρη με τον αθλητισμό...
-«Δεν διαφωνώ με τις περιπτώσεις, τις απαράδεκτες και ντροπιαστικές στον αθλητισμό. Αναφέρομαι στη δική μας τη δουλειά. Γνωρίζουμε πως υπάρχουν ταλαντούχοι, αλλά δύσκολοι άνθρωποι. Που πολλές φορές συμπεριφέρονται αυταρχικά. Σημαντικές περσόνες. Ομως αυτό δεν αφορά κανέναν. Ολοι οι ηθοποιοί ήθελαν να είναι κοντά σε έναν Κιμούλη. Αν έχει μιλήσει άσχημα, αν έχει κάνει οτιδήποτε. Αφού δεν υπήρχε σεξουαλική παρενόχληση, τότε εντάξει. Πάντα υπήρχαν και θα υπάρχουν οι τσακωμοί, οι φασαρίες, οι χειροδικίες. Αν και δεν είναι φυσιολογικό. Θυμάμαι με έναν πρωταγωνιστή, πριν ανοίξει η αυλαία, ο ένας έσπρωχνε τον άλλον. Και μετά, μέλι γάλα. Αυτά γίνονται. Η ερώτησή μου είναι γιατί τώρα».
-Πώς το εξηγείς;
«Νομίζω πως θέλουν να στρέψουν το ενδιαφέρον του κοινού σε τέτοια θέματα που μοιάζουν με νουβέλες και πουλάνε πολύ».
-Και η περίπτωση της σεξουαλικής παρενόχλησης;
«Είναι τραγικό. Δείχνει έλλειψη σεβασμού. Και είναι βαθιά σεξιστικό για την ύπαρξη της γυναίκας».
-Τέτοια περιστατικά δεν συνέβαιναν πάντα; Δεν είχες υπάρξει θύμα τέτοιων απαράδεκτων σεξουαλικών συμπεριφορών;
«Προσωπικά δεν μου είχε συμβεί να πέσω πάνω σε μια τέτοια συμπεριφορά. Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως όταν πήγαινες να συναντήσεις κάποιον παραγωγό εκείνος με το βλέμμα του σε αντιμετώπιζε με σεξουαλικά υπονοούμενα. Μέχρι εκεί. Αλλά δεν μπορείς να κατηγορήσεις κάποιον για το πονηρό βλέμμα του. Στο κάτω-κάτω, είναι και απόδειξη γοητείας. Αυτό δεν είναι παρενόχληση. Παρενόχληση είναι ότι ενοχλώ κάποιον παρά τη θέλησή του».
-Δεν μπορεί, θα υπάρχουν τέτοια περιστατικά...
«Σου είπα. Από τη δική μου πείρα. Οχι τόσο σεξουαλικής παρενόχλησης όσο κακής συμπεριφοράς. Οι άνθρωποι του σινεμά, της τηλεόρασης και του θεάτρου είναι πολύ ευφυείς. Δεν μπορεί να κάνουν κάτι αυταρχικό και ίσως βάναυσο παρά τη θέλησή μας. Υπάρχουν οι αντιδικίες... Χιλιάδες. Αυτή είναι η γνώμη μου. Εκεί έχω καταλήξει από την εμπειρία μου».
-Κάπως έτσι προσχωρήσαμε κι εμείς στο κίνημα του Me too.
«Πρόσεξε τη διαφορά. Εννοώ στον αθλητισμό. Θεωρώ πως είναι απαραίτητο για τις μικρές, τις ανήλικες, να μιλήσουν στους γονείς τους. Ετσι, με αυτό το κίνημα θα βρουν το κουράγιο να το κάνουν. Είμαι μαζί τους. Το πιστεύω».
-Παρά ταύτα, εσύ επιμένεις πως δεν έχεις ακούσει τέτοια περιστατικά.
«Οχι, δεν είχαν πέσει στην αντίληψή μου».
-Δεν νομίζεις πως υπάρχουν και περιπτώσεις η ίδια η γυναίκα να χρησιμοποιεί και να αξιοποιεί, για την αναρρίχησή της, τα σωματικά της προσόντα;
«Γενικά είμαι υπέρ της γυναίκας. Α, εδώ δεν σηκώνω μύγα στο σπαθί μου. Το μόνο ενδεχόμενο που μπορεί να προκύψει από μια τέτοια ανάρμοστη σχέση είναι εμπάθεια. Από μια κατεστραμμένη ερωτική σχέση. Να θέλει εκείνη ή εκείνος να εκδικηθεί. Ομως επιμένω. Να μην παρεξηγηθώ. Αφαιρώ το κομμάτι του αθλητισμού. Το αποκλείω εντελώς. Εκεί είμαι πεπεισμένη ότι τα πράγματα έγιναν έτσι».
-Εσύ, Βάνα, δεν χρησιμοποίησες, δεν αξιοποίησες τα σωματικά σου προσόντα προς αναρρίχηση;
«Οχι! Και είναι αυτονόητο. Δεν ανήκω στην κατηγορία των γυναικών που χρησιμοποιούν τα θέλγητρά τους. Ασε που δεν τα γνώριζα».
-Τι εννοείς; Δεν είχες συνείδηση των προσόντων σου; Δεν σε πιστεύω!
«Κι όμως. Οσο απίστευτο και να ακούγεται. Δεν είχα επίγνωση της σωματικής μου κατάστασης. Πώς να σ’ το πω... Δεν έβλεπα ότι οι άλλοι έτσι με έβλεπαν. Τότε ήμουν αρκετά ανώριμη για να τα καταλάβω όλα αυτά».
-Ποτέ λοιπόν οι άλλοι δεν το εκμεταλλεύτηκαν;
«Ποτέ δεν ξεπερνούσαν τα όρια του ανθρώπινου σεβασμού. Διαφορετικά, σε βεβαιώ, θα κατέληγαν κάτω από το έδαφος. Δεν θα το ανεχόμουνα. Με τίποτα».
-Κάποια συνάδελφός σου δεν έτυχε να σου εξομολογηθεί κάποιο τέτοιο περιστατικό;
«Οχι, δεν έχω ακούσει κάτι. Τώρα βγήκαν όλα αυτά στη φόρα και με έχουν σοκάρει».
-Μα η ερωτική ζωή της Βάνας Μπάρμπα ήταν ταραχώδης. Ολοι το ξέρουν. Το όνομά σου ταυτισμένο με έρωτα και σεξ.
«Αν πάω και μιλήσω για την ερωτική μου ζωή, τότε οι ιστορίες μου δεν θα χωρέσουν σε ολόκληρο βιβλίο».