Το σχέδιο ‘’Καλλικράτης’’ περιόρισε τόσο τα τοπικά όσο και τα αυτοδιοικητικά χαρακτηριστικά του θεσμού. Η παραχώρηση αρμοδιοτήτων από την κεντρική εξουσία στους δήμους και περιφέρειες, δεν συνοδεύτηκε από αντίστοιχη μεταφορά κονδυλίων από τον κρατικό προυπολογισμό. Κυβέρνηση, δήμαρχοι και περιφερειάρχες κάλυψαν αρχικά τις ανάγκες αυτές με έκτακτες επιχορηγήσεις και ένταξη σε κάποια πρόσκαιρα κοινοτικά προγράμματα.
Ο “Καλλικράτης” δίνει κάποιες εξουσίες στον Περιφερειάρχη. Εξαντλούνται μόνο στο ΕΣΠΑ; Μόνο στα τεχνικά έργα; Μόνο σε ανούσιες συζητήσεις και γνωμοδοτήσεις προς τα Υπουργεία; Σήμερα στην εποχή της ανθρωπιστικής Κρίσης τι θα μπορούσε να κάνει ένας Περιφερειάρχης;
Με τη μέθοδο της σαλαμοποίησης η κυβέρνηση Σαμαρά σπάει στα τρία τη ΔΕΗ για να την ξεπουλήσει στους ιδιώτες.
Με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου αποφασίστηκε στις 24/7 να προχωρήσει άμεσα ο διαμελισμός και τελικά η διάλυση της δημόσιας ΔΕΗ με παραχώρηση σε ιδιώτες, όλων των σημαντικών λειτουργιών της αγοράς ηλεκτρισμού, όπως είναι τα δίκτυα, αλλά και τα φθηνά καύσιμα της επιχείρησης (λιγνίτης, υδροηλεκτρικά) και αναμένεται να επιφέρουν σημαντικές επιπτώσεις σε εργαζόμενους και νοικοκυριά.
Απερίγραπτη κατάσταση επικρατεί τα τελευταία χρόνια στους περισσότερους δήμους της χώρας μας. Η βεβιασμένη εφαρμογή του Καλλικράτη, με τη μεταφορά πληθώρας αρμοδιοτήτων, η πρόχειρη συνένωση δήμων και οι μεγάλες οικονομικές περικοπές, έχουν οδηγήσει αιρετούς και δημοτικούς υπαλλήλους στα όρια τους.
Η απόλυτη βεβαιότητα ότι θα γίνουμε καλά βοηθά το σώμα μας να αυτοθεραπευτεί.
Τούτες τις μέρες έρχονται στη μνήμη γεγονότα που σημάδεψαν τον τόπο.H τραγωδία της Κύπρου και η κατάρρευση της χούντας. Η λήθη του χρόνου, η αλλοίωση της πραγματικής ιστορίας που καθίσταται σκόπιμη αποσείει τις ευθύνες των αστικών πολιτικών δυνάμεων και ταυτόχρονα δίνει τη δυνατότητα σήμερα στις φασιστικές δυνάμεις που διέπραξαν εγκλήματα κατά της πατρίδας να παρουσιάζονται ως πατριώτες και να <<ψαρεύουν>> σε θολά νερά.
Πάει καιρός από τότε που, καταργήσανε το τραίνο στη γραμμή Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα και το Σωματείο των εργαζομένων στα τραίνα τότε, είχε προγραμματίσει μία κινητοποίηση διαμαρτυρίας για την κατάργηση της γραμμής, η οποία να σημειωθεί ότι δύο χρόνια νωρίτερα, είχε ανακαινιστεί και η ανακαίνιση εκείνη, είχε κοστίσει 25.000.000 Ευρώ!!! (Αυτό το αναφέρω, για την ιστορία και για το παραμύθι που ακούμε συχνά, ότι έχουν σχέδιο ανάπτυξης και ορθολογισμού των δημοσίων δαπανών, που λένε ότι έχουν σαν μπούσουλα οι κυβερνώντες)!!!
Ο Κωνσταντάρας καθώς τρώει με τους γιούς του στην ταινία «Ο Στρίγγλος που έγινε αρνάκι» (1968) ζητάει επειγόντως νερό γιατί πνίγηκε («λίγο νερό βρε παιδιά, λίγο νερό»). Ως γνήσιοι καλομαθημένοι γιοί τελικά καταλήγουν στο «άντε ρε πατέρα να πιείς μόνο σου και άμα θες φέρε και εμένα ένα ποτήρι..»
Μαγιό, αντηλιακό, βατραχοπέδιλα, πετσέτα, το κινητό τηλέφωνο. και φύγατε.
Καλοκαιρινές διακοπές παρέα με τον αχώριστο φίλο σας, το κινητό σας, σε κάποιο νησί του Ιονίου η του Αιγαίου. Θα βγάλετε φωτογραφίες, θα ακούτε μουσική θα μιλάτε με τους φίλους σας.
Το Ευριπίδειο απόφθεγμα είναι αυτονόητο και διαχρονικό. Αναλύει το παρελθόν εξάγοντας συμπεράσματα για την ερμηνεία του παρόντος και δημιουργεί τα μεθοδολογικά εργαλεία της αβίαστης και καθαρής πολιτικής σκέψης για μια στοχαστικά αξιόπιστη εκτίμηση των μελλούμενων.
- Ωχ ! Ωχ ! Ωχ ! Ωχ ! Ωχ ! Τι τους βρήκε, τους χριστιανούς!
- Ήταν ανάγκη, να μπούνε σε τέτοια έξοδα!
Αναφερόμαστε συχνά στην απαξίωση της Γορτυνίας, στην εγκατάλειψη και στην ερημοποίηση της. Η γεωγραφική απομόνωση και η φτώχια οδήγησαν σε βάθος χρόνου, έναν ολόκληρο λαό στη φυγή για μια καλύτερη και πιο άνετη ζωή, με αποτέλεσμα μέσα σε έναν αιώνα, ο πληθυσμός της να συρρικνωθεί πάνω από 80%! Την ίδια στιγμή η Πολιτεία αδιαφόρησε και η τοπική αυτοδιοίκηση, παρά τις μεταρρυθμίσεις, φάνηκε αδύναμη να συγκρατήσει αυτό το ρεύμα και αρκέστηκε να το παρακολουθεί.
Γιάννη Κούρε, τεράστιε Έλληνα, άξιο τέκνο της Αρκαδίας, σύγχρονε Φειδιππίδη, γοργοπόδαρε Νικηταρά του σήμερα!
Ο κνησμός (η φαγούρα) στον έξω ακουστικό πόρο (του καναλιού που οδηγεί στην εσωτερικό του αυτιού και την τυμπανική μεμβράνη) είναι ένα πολύ συνηθισμένο πρόβλημα, ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες λόγω των δραστηριοτήτων στις παραλίες και την θάλασσα.
Από το 2.500π.Χ. οι Αιγύπτιοι μετέφεραν το καρπούζι ως πηγή νερού, ενώ ιστορικά η πρώτη καλλιέργεια τοποθετείται γύρω στο 5.000π.Χ. στην Αφρική. Σήμερα το καρπούζι καλλιεργείται & στην χώρα μας σε μεγάλη κλίμακα & καταναλώνεται από την πλειοψηφία των Ελλήνων.