Μία υπόκλιση στον κόσμο του Αστέρα Τρίπολης

Χόρευαν και φώναζαν ασταμάτητα.
Μέσα στην καταιγίδα και στο κρύο.

Πάλεψαν μαζί με την ομάδα. Και τα κατάφεραν.
Το πρώτο βήμα για την παραμονή έγινε.

Ο κόσμος του Αστέρα σήμερα ήταν για υπόκλιση.
Αυτός ο κόσμος είναι εκεί.
Βρέξει – χιονίσει.

Αγαπά την ομάδα πραγματικά.
Όχι μόνο όταν κερδίζει. Στα εύκολα και στα δύσκολα.

Αντιλαμβάνεται τι θα χάσει η Τρίπολη αν μείνει χωρίς τον Αστέρα.
Δεν κάθεται στον καναπέ. Δεν κάνει κριτική από τα πλήκτρα του κινητού.

Το είδα με τα μάτια μου. Και ήταν εντυπωσιακό.

Φωνή, συνθήματα, τραγούδι, ένταση, πάθος.
Για 90 και πλέον λεπτά.

Με τη βροχή να είναι τόσο δυνατή κάποια στιγμή που να μην βλέπεις μπροστά σου.

Ο κόσμος του Αστέρα έχει αλάνθαστο κριτήριο.

Δεν είναι τυχαίο το σύνθημα στο τέλος:
«Μπάκο, ψυχάρα, για πάντα Αστεράρα».

Ξέρουν καλά ότι η οικογένεια Μπάκου
ήταν, είναι και θα είναι εκεί για την ομάδα.

Και το αναγνωρίζουν.

Δεν είναι τυχαίο και το σύνθημα αποθέωσης για τον Γιώργο Αντωνόπουλο.

Ένας προπονητής που εμφάνισε επιτέλους μια κανονική ομάδα.
Με αρχή, μέση και τέλος.

Μια ομάδα που παίζουν αυτοί που αξίζουν.
Και που έχουν θέση τα παιδιά από τις ακαδημίες.

Για αυτόν τον κόσμο,
ο Αστέρας αξίζει να μείνει στην κατηγορία.

Θα το παλέψει ως την τελευταία ανάσα.

Σήμερα έδειξε ότι
δεν έχει τίποτα να ζηλέψει. Τίποτα να φοβηθεί από κανέναν.

Χρειάζεται όμως και συνέχεια.

Μηνάς Αρτόπουλος
Δημοσιογράφος
Τρίπολη, 4.4.2026

Πηγή - https://www.facebook.com/artopoulos.mhnas/