Η ντροπή με τα σκουπίδια στο γεφυράκι προς το Άνω Μακρύσι Μεγαλόπολης

Περπατώντας σήμερα, όπως το συνηθίζω, στην υπέροχη εξοχή που περιβάλλει τη Μεγαλόπολη, αντίκρισα αυτό το θέαμα. Το γεφυράκι (που μοιάζει με υπόνομο) είχε γκρεμιστεί από τις αυξημένες βροχοπτώσεις του χειμώνα και δεν έχει ένα - ενάμιση μήνα που επισκευάστηκε. Δεν πέρασαν ούτε 10 μέρες και το πρώτο φορτίο σκουπιδιών (κάτω αριστερά της φωτογραφίας) πετάχτηκε στη βάση των τσιμεντοσωλήνων, σήμερα ήρθε και το δεύτερο.

Μου κάνει απίστευτη εντύπωση η προσπάθεια που καταβάλουν οι άνθρωποι, συμπολίτες μας, να κάνουν το κακό, όταν μάλιστα το καλό είναι απείρως ευκολότερο: αφήνεις τα σκουπίδια/ μπάζα σου δίπλα στον κάδο της γειτονιάς σου και ειδοποιείς την υπηρεσία καθαριότητας του δήμου σου να τα παραλάβει.

Εκ πείρας γνωρίζω ότι δεν αργούν πέραν κάποιων ημερών. Είναι αδιανόητο ότι κάποιοι φόρτωσαν όλα αυτά τα απορρίματα και στη συνέχεια τα ξεφόρτωσαν στην ερημιά (πρόκειται για χωματόδρομο που οδηγεί στους Αγίους Θεοδώρους του Άνω Μακρυσίου), αυτοί δηλαδή κουράστηκαν για να βρωμίσουν τη φύση! Κατέβαλαν προσπάθεια! Δε θα σχολιάσω ότι το ίδιο το γεφυράκι είναι αισθητικά απαράδεκτο, ίσως ειναι πολυτέλεια στις εποχές που ζουμε να ζητάμε καλλιτεχνίες (αν και επι Τουρκοκρατίας -σε πιο χαλεπές εποχές- καλύτερη αισθητική είχαμε!). Όμως η καθαριότητα του τόπου μας είναι υποχρέωση όλων μας!

Η φύση μας δίνει αρώματα, κελαηδήματα, ομορφιά και εμείς της το ανταποδίδουμε με τη βρωμιά μας!!! Ο καθένας ό,τι κουβαλάει μέσα του δηλαδή!

Ζητώ συγγνώμη για το δηκτικό μου ύφος, δε συνηθίζω να εξανίσταμαι δημοσίως, αλλά καμιά φορά και η σιωπή είναι συνενοχή!

Ελένη Τσιντώνη