Ο μικρός Διονύσης – Μάριος Ζούγρας ανοίγει την καρδιά του – Από τα παιδικά όνειρα… στις ράγες φαντασίας – δημιουργίας
Σήμερα, μαθητής της ΣΤ’ Δημοτικού και με καταγωγή από τη Μάκιστο, μετατρέπει αυτή την αγάπη σε δημιουργία, ζωγραφίζοντας παλιά και παραμελημένα τρένα και δίνοντάς τους ξανά «ζωή» μέσα από τη φαντασία του. Τα όνειρά του δεν περιορίζονται σε εικόνες, αλλά επεκτείνονται σε μια βαθιά επιθυμία να ασχοληθεί επαγγελματικά με τον σιδηρόδρομο, ακολουθώντας μια πορεία που δείχνει να έχει ήδη χαραχθεί από νωρίς.
Στη συνέντευξή του στην «Π», μιλά για το πώς ξεκίνησε αυτή η ξεχωριστή σχέση με τα τρένα, τι είναι αυτό που τον συναρπάζει περισσότερο όταν βρίσκεται σε έναν σταθμό, αλλά και για τον χρόνο που αφιερώνει στη μελέτη, τη ζωγραφική και τη δημιουργία. Παράλληλα, αποκαλύπτει τα όνειρά του για το μέλλον, περιγράφει πώς θα ήθελε να είναι το τρένο των ονείρων του και ποιοι σταθμοί θα άξιζαν να ξαναζωντανέψουν, ενώ δίνει τη δική του ευφάνταστη οπτική για το πώς τα παλιά τρένα μπορούν να αποκτήσουν ξανά ρόλο και «φωνή» στη σύγχρονη Ελλάδα.
Πώς ξεκίνησε η αγάπη σου για τα τρένα, ποια ερεθίσματα την ενίσχυσαν και τι σε οδήγησε να επικεντρωθείς στη ζωγραφική παλιών και παραμελημένων συρμών;
- Μ’ αρέσει να πηγαίνω πάρα πολύ στους σταθμούς, να τους βλέπω από κοντά. Μ’ αρέσει να ανεβαίνω πάνω στις αμαξοστοιχίες και στα υπόλοιπα τρένα, να βλέπω τους μηχανισμούς και να διαβάζω την ιστορία τους και πώς δουλεύουν. Όταν είμαι σε ένα σταθμό, θέλω πολύ να πηγαίνω στις ράγες και να ισορροπώ.
Τί είναι αυτό που σε κάνει πιο χαρούμενο με τα τρένα;
- Αυτό που με κάνει πιο χαρούμενο όταν ασχολούμαι με τα τρένα, είναι όταν βλέπω την ιστορία τους και αντικρίζω βίντεο που με βοηθάνε και μαθαίνω την ιστορία από τις ντιζελ άμαξες και τα άλλα τρένα. Ουσιαστικά κάνω μία προεργασία πριν επισκεφθώ ένα σταθμό και μαθαίνω τι τρένα θα συναντήσω και ποια ήταν η χρήση τους ουσιαστικά.
Πόσο χρόνο αφιερώνεις στα τρένα και τι σου αρέσει να κάνεις περισσότερο;
- Μπορώ να αφιερώσω και ένα χρόνο ή μήνες ή απλά ημέρες, για να κάνω δημιουργήσω ας πούμε ένα βιβλίο στο οποίο γράφω τα λόγια, σκέφτομαι τις εικόνες και μετά τις ζωγραφίζω. Μου αρέσει πολύ να ταξιδεύω στην Πελοπόννησο και στην υπόλοιπη Ελλάδα και βλέπω ενημερωτικά βίντεο σχετικά με τα τρένα.
Η αγάπη για τα τρένα από τι ηλικία ξεκίνησε;
- Η αγάπη μου ξεκίνησε όταν ήμουν τριών χρονών και ασχολιόμουν με βιβλία και παιχνίδια. Έχω ένα βιβλίο που η σελίδα του με τα τρένα φτιάχνεται με παζλ, βοηθώντας με με αυτό τον τρόπο να τα συναρμολογώ. Έχω και ένα παλιό βιβλιαράκι, που ήταν το πρώτο μου, με τρισδιάστατα τρένα όταν το άνοιγες.
Θα ήθελες όταν μεγαλώσεις να ασχοληθείς επαγγελματικά με τα τρένα;
- Θα ήθελα πάρα πολύ να ασχοληθώ με τα τρένα και να γίνω σιδηροδρομικός υπάλληλος, γιατί αυτός κάνει πολλές δουλειές στο σιδηρόδρομο. Δένει και λύνει τρένα, μπορεί να πάρει τη θέση του σταθμάρχη και να ελέγχει την κυκλοφορία στο δίκτυο. Ουσιαστικά είναι ένας άνθρωπος πολυεργαλείο στο σιδηρόδρομο.
Αν μπορούσες να σχεδιάσεις ένα τρένο των ονείρων σου, πώς θα ήταν και τι ειδικά χαρακτηριστικά θα είχε;
- Θα ήθελα να πάρω ένα παλιό τρένο, να το επισκευάσω και να βάλω πίσω βαγόνια με κτηνίατρους, να γυρίσουμε όλο το δίκτυο της Ελλάδας, να πάρουμε τα αδέσποτα, να τα περιθάλψουμε και να τα δώσουμε σε ένα σπίτι με αγάπη και στοργή.
Ποιο σταθμό τρένων θα ήθελες να ξαναζωντανέψεις πρώτα και γιατί;
- Θα ήθελα να ξαναζωντανέψει ο σταθμός Πελοποννήσου στην Αθήνα, γιατί είναι πραγματικά ένα κόσμηματων ελληνικών σιδηροδρόμων και είναι ένα κόμβος πολύ σημαντικός στην πρωτεύουσα της χώρας μας.
Τι νομίζεις ότι θα έκανε τα παλαιά τρένα να αισθανθούν ξανά ζωντανά;
- Πιστεύω ότι για να αισθανθούν ξανά ζωντανά, θα πρέπει να τα βάψουμε, να τα συντηρήσουμε, να μπορούσαμε να τα θέσουμε και πάλι σε λειτουργία και ίσως να τα βάζαμε να κάνουν ιστορικές διαδρομές. Μια άλλη ωραία ιδέα θα ήταν να συντηρηθούν και να γίνουν ένα μουσειακό κομμάτι.
Αν είχες τη δύναμη να δημιουργήσεις ένα καινούριο τρενάκι που ταξιδεύει σε όλη την Ελλάδα, πού θα το πήγαινες πρώτα;
- Θα το πήγαινα πρώτα στο σταθμό Πελοποννήσου της Αθήνας και θα ήθελα να γυρίσει πρώτα το δίκτυο της Πελοποννήσου και έπειτα να κινηθεί στην υπόλοιπη Ελλάδα με τερματικό σταθμό την Καλαμάτα.
Αν τα τρένα μπορούσαν να μιλήσουν, τι ιστορίες πιστεύεις ότι θα σου έλεγαν για την Ελλάδα;
- Πιστεύω ότι θα μου έλεγαν για την κατοχή και τους Γερμανούς, όλα όσα έχουν περάσει, για το τι κουβαλούσαν παλιά και για το πως νιώθουν τώρα που είναι παραμελημένα και κάθονται ακινητοποιημένα στις παλιές γραμμές των σταθμών.
Αν μπορούσες να φτιάξεις ένα βιβλίο με όλες τις περιπέτειες των τρένων που έχεις δει, πώς θα ξεκινούσε η ιστορία;
- Πιστεύω ότι θα ξεκινούσε με την προσωπική μου ζωή στα τρένα. Το βιβλίο θα το ξεκινούσα σε μεγαλύτερη ηλικία και θα αποτύπωνα τις εμπειρίες μου με τα τρένα και όσα θα έχω ζήσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. Ουσιαστικά θα είναι ένα βιβλίο που θα ξεκινούσε με την εξιστόρηση των πρώτων μου ετών, από τριών ετών που ξεκίνησα, μέχρι και την ηλικία που θα έφτανα να συνταξιοδοτηθώ.