Ο Γρηγόρης Παναγιώταρος μιλάει στο για τις Βρασιές της φετινής χρονιάς

Μετά το πέρασμα της διαχείρισης της ομάδας από τον μέχρι πρότινος ισχυρό άνδρα του «Βρασιάτη», κ. Δημήτρη Βερβεσό σε άλλα πρόσωπα, οι στόχοι του συλλόγου τουλάχιστον για το επόμενο διάστημα άλλαξαν σημαντικά. Η ομάδα μετά τον υποβιβασμό στα τοπικά πρωταθλήματα έκλεισε έναν κύκλο παρουσίας στην Δ’ Εθνική και μαζεύοντας τα «κομμάτια» της αποσκοπεί σε μία επόμενη μέρα που θα αποτελεί συνέχεια της ιστορίας του συλλόγου. Μία επόμενη μέρα που στόχος για τις Βρασιές είναι η «επένδυση» στο μέλλον, με την ανάδειξη νέων παικτών από την ευρύτερη περιοχή του Αγίου Ανδρέα, που θα στελεχώσουν την ανδρική ομάδα τα επόμενα χρόνια.

Πάνω σ’ αυτή τη φιλοσοφία λοιπόν η ομάδα του Αγίου Ανδρέα ξεκίνησε τη φετινή χρονιά ακόμη και αν η πορεία φέτος τουλάχιστον μπορεί να μην είναι και τόσο εύκολη αναφορικά με το πρωτάθλημα της α’ τοπικής κατηγορίας. Η διοίκηση του συλλόγου της Κυνουρίας εμπιστεύτηκε τόσο στην τεχνική ηγεσία της μεγάλης ομάδας, όσο και στις ακαδημίες τον Γρηγόρη Παναγιώταρο ο οποίος και αναλαμβάνει ένα δύσκολο ομολογουμένως έργο στο σύλλογο σε βάθος 2-3 ετών.

Στα πλαίσια λοιπόν αυτής της προσπάθειας που γίνεται στις Βρασιές το «Κόντρα Επίθεση» είχε την ευκαιρία τις προηγούμενες ημέρες να πραγματοποιήσει μία ενδιαφέρουσα κουβέντα με τον προπονητή της ομάδας του Αγίου Ανδρέα, για την ομάδα και τον χώρο του τοπικού ποδοσφαίρου τη σεζόν που σιγά-σιγά έχει ξεκινήσει. Μία συζήτηση που έθιξε σημαντικά ζητήματα και μας έδωσε μία πιο ουσιαστική εικόνα σε σχέση με ότι γνωρίζαμε μέχρι σήμερα για την νέα προσπάθεια που κάνουν στις Βρασιές οι άνθρωποι της ομάδας.

«Στόχος μας το χτίσιμο ενός βασικού κορμού από ντόπια παιδιά…»



Έχετε ήδη αρκετές ημέρες από τη στιγμή που η ομάδα ξεκίνησε την προετοιμασία της. Πως έχει εξελιχθεί για εσάς η προετοιμασία;

Ομαλά θα έλεγα ότι έχει εξελιχθεί η προετοιμασία. Γνωρίζω και εγώ αυτή την περίοδο την ομάδα σιγά-σιγά γιατί δεν ήξερα τα περισσότερα παιδιά. Κι εγώ ότι πληροφορίες είχα ήταν από άλλα παιδιά.

Μετά την περσινή χρονιά και την αλλαγή λίγο νωρίτερα σελίδας από την περίοδο που ο σύλλογος αγωνιζόταν στην Δ’ Εθνική ποιοι είναι οι στόχοι της ομάδας;

Γενικότερα όλες οι ομάδες που πέφτουν από την Γ’ Εθνική ή παλαιότερα από την Δ’ Εθνική στο τοπικό πρωτάθλημα, έχουν αυτό το μεταβατικό στάδιο που είναι δύσκολο να το διαχειριστείς. Συνήθως διαλύονται σχεδόν οι ομάδες που πέφτουν από αυτές τις κατηγορίες. Η Μελιγού; Την έχουμε δει στο Β’ τοπικό. Και ο Παναρκαδικός και τα Βέρβενα το έχουν περάσει. Η ομάδα του Αγίου Ανδρέα αντιμετωπίζει αυτό το πρόβλημα βρισκόμενη στην αρχή της σεζόν να την θεωρούν όλοι ότι θα είναι η ομάδα που θα πέσει στο Β’ τοπικό. Αν προσθέσετε ότι η ομάδα άλλαξε σελίδα και διοικητικά και περνώντας στα χέρια άλλων ανθρώπων και με πολύ λιγότερα χρήματα αντιλαμβάνεστε πόσο δύσκολο είναι. Απ’ ότι βλέπουμε όμως τώρα το πιο πιθανό είναι ότι η ομάδα θα καταφέρει να μείνει στην κατηγορία. Θα παλέψει, αλλά πιστεύω ότι θα μείνει στην κατηγορία. Θέλει προσπάθεια πολύ από τα παιδιά, αλλά αυτός είναι και ο στόχος μας ξεκάθαρα. Να μείνουμε στην κατηγορία και να «χτίσουμε» έναν βασικό κορμό με παιδιά από τον Άγιο Ανδρέα και να προσθέσουμε ότι χρειαστεί στη πορεία για να προχωρήσει η ομάδα πιο ψηλά.

http://www.contraepithesi.gr/news/plugins/content/joomthumbnail/gallery/highslide/graphics/zoomin.cur), pointer !important; margin-right: 2px;" height="234" width="350">


Μεταγραφικά πως κινήθηκε η ομάδα του Αγίου Ανδρέα φέτος;
Προσπαθήσαμε να είμαστε μέσα στο «δόγμα» που είχαμε συζητήσεις με τη διοίκηση ότι η ομάδα θα αποτελείται από παιδιά από το χωριό αποκλειστικά  και από εκεί και πέρα θα γινόταν μία προσθήκη 3-4 ποιοτικών παικτών και κάπως έτσι κινηθήκαμε. Στην πράξη κάπως έτσι κινηθήκαμε αφού κάναμε δύο προσθήκες παικτών, όπως είναι ο Δημήτρης Ζαχαρόπουλος και ο Θοδωρής Μπισμπίκος. Χρειαζόμασταν 1-2 προσθήκες ακόμη αλλά δυστυχώς δεν μπορέσαμε να κάτι και θα πορευτούμε μ’ αυτούς που έχουμε.

Γίνεται προσπάθεια στο σύλλογο και σε επίπεδο ακαδημιών;

Ο Άγιος Ανδρέας έχει πάρα πολλά παιδάκια. Ήδη τα μεγαλύτερα παιδιά της παιδικής ομάδας ήδη προπονούνται και με την ανδρική ομάδα. Κι εδώ που τα λέμε στην ανδρική ομάδα τα περισσότερα παιδιά είναι ηλικίας 15, 16 και 17 ετών. Να καταλάβετε ότι τις προηγούμενες μέρες παίζαμε Κύπελλο και είχαμε εφτά παιδιά στην ενδεκάδα, κάτω των 20 ετών. Εκ των οποίων τα τέσσερα από αυτά ήταν κάτω των 17 ετών. Οπότε και τα πιο μικρά παιδάκια κάνουν προπόνηση μαζί μας. Θα ξεκινήσουμε προπονήσεις στις ακαδημίες τις επόμενες ημέρες, απλά πρέπει να βρούμε τις ώρες στο γήπεδο καθώς μοιραζόμαστε τις εγκαταστάσεις με το Κορακοβούνι. Πρέπει να μοιραστούμε το γήπεδο αφού και το Κορακοβούνι έχει ακαδημίες, οπότε πρέπει να τακτοποιηθούν όλα αυτά για να μην υπάρχει πρόβλημα.

«Πλάνο 2-3 ετών στις Βρασιές…»



Πόσο σημαντικό είναι ότι οι Βρασιές έχουν δικό τους γήπεδο και δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα με τις ώρεςπροπονήσεων και τους αγώνες, σε σχέση με άλλες ομάδες που δεν διαθέτουν γήπεδο.

Είναι τεράστιο πλεονέκτημα αυτό. Το έχουν δύο ομάδες που στερούνται έδρας. Περνούν δύσκολο είναι αλήθεια και νοιώθουν ότι δεν έχουν σπίτι. Δηλαδή αυτό που γίνεται τώρα με τις ομάδες που έχουν έδρα το γήπεδο Φιλικών και είναι επισκέπτες στην ουσία. Που παρακαλάνε να βρούνε μισή ώρα για να κάνουν προπόνηση στο μισό γήπεδο. Εμείς δεν έχουμε τέτοιο θέμα. Το γήπεδο είναι δικό μας, είναι καινούργιο και είναι πάρα πολύ καλό. Το μόνο που στερείται είναι ο ηλεκτροφωτισμός που θα έδινε τη δυνατότητα για τη διεξαγωγή προπονήσεων και πιο αργά, γιατί τα αρκετά από τα παιδιά που έχουμε εμείς στην ομάδα έχουν φροντιστήρια. Έχουμε βρει ισορροπία με τον κ. Κουρμπέλη και δεν αντιμετωπίζουμε πρόβλημα με το γήπεδο.

Από διοικητικής πλευράς να φανταστούμε ότι η προσπάθεια της διοίκησης συνεχίζεται και φέτος, παρά τις όποιες αλλαγές έχουν γίνει το προηγούμενο διάστημα και στις δυσκολίες που υπάρχουν…

Το βασικό με τα παιδιά που είναι στην διοίκηση είναι ότι έχουν όλοι πάθος για το ποδόσφαιρο. Δεν είναι προκατειλημμένοι και είναι αποφασισμένοι να αλλάξουν τον τρόπο λειτουργίας της ομάδας σ’ ένα καινούργιο μοντέλο, πιο συλλογικό και θέλουν να αναδειχθούν παιδιά από την ομάδα χωρίς να κοιτάζουν το σήμερα. Ακόμη και αν η ομάδα πέσει στο β’ τοπικό θέλουν να συνεχίσουν τη δουλειά τα παιδιά και να παίξουν μπάλα τα παιδιά του χωριού. Μάλιστα όλα τα παιδιά που είναι στη διοίκηση είναι όλοι «μεροκαματιάρηδες» και δεν είναι κανένας από αυτούς επιχειρηματίας. Δεν είναι ότι κάποιος από αυτούς βάζει χρήματα και κινείται η ομάδα.

Ωστόσο όσο και αν έχουμε περιορίσει τις δαπάνες μας στο λιγότερο δυνατό που θα μπορούσαμε να τις περιορίσουμε, είναι αδύνατο να κινηθεί η ομάδα με λιγότερο από 15.000 ευρώ, από τη στιγμή που έχει μετακινήσεις, διαιτησίες και όλα τα απαραίτητα έξοδα. Δεν το συζητάμε. Εδώ ένα δελτίο πας να βγάλεις τώρα και θες 15 ευρώ. Πληρώνουμε μέχρι και το δελτίο μεταβολών 3 ευρώ. Σύνολο 18 ευρώ. Είναι λοιπόν πολλά τα έξοδα και από εκεί που δεν το περιμένεις χρειάζεται κάθε μέρα να πληρώσεις.

http://www.contraepithesi.gr/news/plugins/content/joomthumbnail/gallery/highslide/graphics/zoomin.cur), pointer !important; margin-right: 2px;" height="234" width="350">


Ο Γρηγόρης Παναγιώταρος με τι θα είναι ευχαριστημένος με το κλείσιμο αυτής της χρονιάς που ξεκινάει;

Προσωπικά θεωρώ ότι για να είναι επιτυχημένη χρονιά, θα πρέπει να έχει πετύχει τους στόχους της η ομάδα. Οι στόχοι της ομάδας είναι στόχοι δικοί μου και δεν τους διαχωρίζω. Αυτό που θα με κάνει να νοιώσω καλά είναι να δω όντως να πετύχουμε το στόχο που έχουμε θέσει με τη διοίκηση και να δούμε όντως παιδιά από το χωριό να στελεχώσουν ένα δυνατό κορμό για τους χρόνου. Κι έτσι με αυτό το δυνατό κορμό να κάνουμε κάποιες ουσιαστικές προσθήκες και η ομάδα να αλλάξει επίπεδο και να πάει πιο πάνω. Στην ουσία μαθαίνουν αυτά τα παιδιά. Αν καταφέρουμε να φτιάξουμε αυτό το βασικό κορμό με 6-7 παίκτες τότε νομίζω ότι θα έχουν επιτευχθεί οι στόχοι και οι δικοί μου αλλά και της ομάδας.

Η συμφωνία άλλωστε που έκανα με την ομάδα και που δέχθηκα να πάω εκεί, δεν ήταν για να πάω μια χρονιά και να φύγω, αλλά ότι θα συνεχίσουμε μαζί για πολλά χρόνια –αν και όλοι μας κάνουμε τον κύκλο μας σε μία ομάδα– και θέλουμε αυτός ο κύκλος να αργήσει να κλείσει. Έτσι βλέπουμε μετά από 2-3 χρόνια τι θα πετύχουμε και δεν κοιτάμε μόνο το έργο μας φέτος.

«Χαμηλότερων προσδοκιών η φετινή Α’ κατηγορία…»



Η δική σας εκτίμηση για το φετινό πρωτάθλημα της Α’ κατηγορίας Αρκαδίας ποιο είναι; Αν και βέβαια είναι λίγο πρόωρο να βγάλουμε ακόμη ουσιαστικά συμπεράσματα για το πώς θα εξελιχθεί το πρωτάθλημα.

Είναι αλήθεια ότι είναι λίγο πρόωρο να βγάλουμε ουσιαστικά συμπεράσματα για το φετινό πρωτάθλημα, αφού πολλές ομάδες έχουν αλλάξει αρκετά με πέρυσι. Όμως μου έχει δημιουργηθεί μία εντύπωση χωρίς να έχω δει πολλά παιχνίδια από άλλες ομάδες, ότι το φετινό πρωτάθλημα θα είναι χαμηλότερων προσδοκιών από πέρυσι. Δηλαδή πέρυσι φαινόταν ότι ήταν αρκετές ομάδες ικανές να κόψουν βαθμούς από τους λεγόμενους δυνατούς και στην πορεία αποδείχθηκε αυτό. Όλες οι μεγάλες ομάδες έχασαν αρκετούς βαθμούς, όπως και η Δόξα με τη Φαλαισία, αλλά και το Άστρος. Φέτος το βλέπω λίγο διαφορετικά. Το Άστρος και η Δόξα είναι πολύ ενισχυμένες και νομίζω ότι θα τρέχουν έναν αγώνα μόνοι τους, κι αυτό ομολογουμένως δεν είναι καλό. Δεν ξέρω τι θα κάνει η Φαλαισία γιατί άργησε να συγκροτηθεί, άλλαξε προπονητή και δεν ξέρουμε πως θα είναι. Από εκεί και πέρα θα ξεχωρίσουν πιστεύω το Λεωνίδιο όπου παίξαμε και ένα φιλικό και θεωρώ ότι θα είναι ένα επίπεδο παραπάνω φέτος όπως και η ΑΕΚ που έχει τον βασικό κορμό από πέρυσι. Οι υπόλοιπες ομάδες θα είναι της Κυριακής. Θα έχουν πολλά σκαμπανεβάσματα. Πολλές ομάδες πάνε όπως πάμε κι εμείς. Έτσι ακριβώς με μικρούς παίκτες πάει να κινηθεί και ο Τυρός με τα Βέρβενα. Μπορεί να τύχει Κυριακή που θα κερδίσεις με 2-0 ή 3-0 και να πηγαίνεις την άλλη Κυριακή και να χάνεις 3-0. Κι αυτό γιατί τα μικρά παιδιά έχουν μεταπτώσεις και δεν μπορούν να έχουν σταθερή απόδοση. Όλες οι ομάδες δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώνουν και πάνε σε παίκτες μικρής ηλικίας.

Μιας και μιλάμε για παιδιά μικρής ηλικίας αυτό βέβαια μπορεί σε επίπεδο θεάματος και ανταγωνιστικότητας του πρωταθλήματος αυτή τη στιγμή να αποτελεί θετικό γεγονός, αλλά μήπως μέσα από αυτή την κρίση και αυτή την έμφαση που δίνουν οι ομάδες στα μικρά παιδιά, θα μπορέσουμε να πούμε ότι θα βγάλουμε να γενιά ποδοσφαιριστών;

Πιστεύω ότι και μέσα στα επόμενα 2-3 χρόνια θα δούμε κάποιους παίκτες που θα αναδειχθούν μέσα από τα τοπικά πρωταθλήματα. Διότι δυστυχώς τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα είχαμε ξεχάσει ότι όλοι οι μεγάλοι παίκτες οι οποίοι έχουν κατακτήσει το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα ή έχουν πετύχει μεγάλες διακρίσεις, έχουν ξεκινήσει από τα τοπικά πρωταθλήματα… π.χ. ο Γκούμας έπαιζε στον Αμπελωνιακό στο Α’ και Β’ τοπικό. Όλοι αυτοί οι παίκτες ξεκίνησαν από πολύ χαμηλά. Εμείς το έχουμε ξεχάσει αυτό και έχουμε μπει στη λογική των έτοιμων παικτών. Νομίζω ότι καλό θα μας κάνει ότι επιστρέψαμε εκεί.

«Έχουν ποδοσφαιρικό εγωισμό οι φίλαθλοι της ομάδας του Αγίου Ανδρέα…»



Ο κόσμος του Αγίου Ανδρέα και της ευρύτερης εκεί περιοχής είναι κοντά στην ομάδα; Το δικό σου μήνυμα ποιο είναι α’ αυτόν;

Ο κόσμος ειδικά του Αγίου Ανδρέα είναι πολύ κοντά στην ομάδα και παράλληλα είναι αρκετά απαιτητικός και καλά κάνει. Κι όλα αυτά τα χρόνια που η ομάδα ήταν στην Δ’ Εθνική και μετέπειτα στήριξε την ομάδα και την στηρίζει. Ο μεγάλος μου στόχος ήταν στο κατά πόσο θα μπορούσε να πειστεί ο κάθε χωριανός και φίλος της ομάδας ότι φέτος η ομάδα μπορεί να κινδυνεύσει να βρεθεί στο Β’ τοπικό. Όπως και πέρυσι στην ουσία η ομάδα έμεινε λίγο δύσκολα, αφού με άλλες φιλοδοξίες ξεκίνησε το πρωτάθλημα και αλλιώς κατέληξε. Φοβόμουν ότι δεν θα μπορούσαν να το δεχθούν. Έχουν ποδοσφαιρικό εγωισμό και δεν είναι εύκολο. Απ’ ότι αντιλαμβάνονται δεν το δέχονται. Παίζουμε φιλικό παιχνίδι και είναι έξω από το γήπεδο 100-150 άτομα. Παίξαμε παιχνίδια με τα Βέρβενα και όλη η κερκίδα ήταν φίλοι του Αγίου Ανδρέα. Έχουν απαιτήσεις και καλά κάνουν και έχουν απαιτήσεις. Παράλληλα βοηθάνε τα παιδιά να έρθουν στο γήπεδο. Είναι γενικά ποδοσφαιρικό χωριό ο Άγιος Ανδρέας.

Ήσουν στο πλευρό του Γιώργου Τζήλου στον Παναρκαδικό πρόσφατα σε μία επιτυχημένη χρονιά. Ένας σχόλιο για τη φετινή προσπάθεια του «τριφυλλιού» στην φετινή Γ’ Εθνική, θα μπορούσες να μας κάνεις;

Θα κάνω την ευχή να καταφέρουν και να μείνουν πάλι στη Γ’ Εθνική. Τοι σχόλιο που έχω να κάνω είναι αυτή η ομάδα δεν ξέρω γιατί ταλαιπωρείται τόσο πολύ. Ακόμη και τη χρονιά που ήμουν με το Γιώργο Τζήλο στην ομάδα, έτσι πάλι μαζευτήκαμε για το Α’ τοπικό και βρεθήκαμε στην Δ’ Εθνική. Ξεκινήσαμε κι εμείς προετοιμασία 24-25 Αυγούστου αν και βέβαια παίξαμε πρώτη αγωνιστική αρχές Οκτωβρίου. Δηλαδή είχαμε ένα μήνα προετοιμασία. Δηλαδή κάτι αντίστοιχο με το διάστημα που είχαν και φέτος ο Γιώργος με τον Κώστα.

Βέβαια έτσι όπως έχει γίνει η Γ’ Εθνική φέτος, έχει ξεκαθαρίσει λίγο το θέμα με τη δυναμικότητα των ομάδων. Δεν έχει δεύτερες ομάδες, αλλά όλες οι ομάδες είναι πολύ καλές. Θα είναι πιο δύσκολα τα πράγματα σε σχέση με πέρυσι. Είδα και είναι προς τιμή των παικτών που μπόρεσαν και κράτησαν την ομάδα, γιατί στην ουσία οι παίκτες την κράτησαν μαζί με τους παράγοντες που έμειναν δίπλα τους και οι οποίοι είτε συνέβαλαν οικονομικά, είτε όχι, γιατί είναι δύσκολες οι εποχές και δεν ξέρω κατά πόσο είναι εφικτό, είναι προς τιμή τους που μπήκαν στην ομάδα για να βοηθήσουν. Το τι θα καταφέρουν δεν μπορούμε να το ξέρουμε και ούτε μπορούμε να κάνουμε υποθέσεις με 1-2 παιχνίδια που έχει παίξει η ομάδα. Νομίζω ότι θέλει χρόνο ο Παναρκαδικός για να δείξει αν μπορεί να μείνει ή όχι. Νομίζω ότι θα το παλέψει μέχρι την τελευταία αγωνιστική.

«Άλλος στόχος το πρωτάθλημα στην Α’ κατηγορία και άλλος η άνοδος…»



Κάτι που ίσως να σε έχει ενοχλήσει αναφορικά με το τοπικό χώρο του ποδόσφαιρου από την περασμένη αγωνιστική ή γενικότερα το τελευταίο διάστημα τι μπορεί να είναι;

Το τελευταίο διάστημα μπορώ να πω ότι στην Κυνουρία δεν με έχει ενοχλήσει τίποτα. Νομίζω ότι είναι πολύ καλά τα πράγματα εκεί και όλοι οι προπονητές που είμαστε βέβαια και φίλοι, όπως με τον Ανδρέα Κασκαμπά, τον Άρη Σαβούρδο, τον κ. Κουρμπέλη και τον Κώστα Κυρίου. Έχουν άλλη νοοτροπία. Και μαζεύονται μαζί και συζητάνε για θέματα του ποδοσφαίρου. Έχουν επικοινωνία και δεν λειτουργεί κανένας αυτόνομα. Εδώ στην Τρίπολη δεν το έχουμε αυτό. Εδώ στην Τρίπολη θυμάμαι πέρυσι στο γήπεδο Φιλικών μαζευόμασταν 4-6 ομάδες για να κάνουμε προπόνηση και ο ένας προπονητής είχε πρόβλημα με τον άλλο. Ίσως αυτό το γεγονός να με έχει πειράξει.

Αυτό που με πειράζει γενικότερα είναι όταν θέτεις ένα στόχο και λες ότι θα το κάνω με συγκεκριμένο τρόπο, πρέπει και να τηρείται. Πέρυσι στην ΑΕΚ αυτό που με πείραξε βασικά ήταν ότι ενώ ήμασταν ξεκάθαροι ότι θα πάμε να ανανεώσουμε το ρόστερ και γι’ αυτό αποκτήσαμε τόσα μικρά παιδιά, στην πορεία δεν το στήριξαν αυτό. Στην πορεία υπήρχαν συνέχεια πιέσεις να παίξουν μεγαλύτεροι που είτε το ζητούσαν οι ίδιοι και κάπου δεν βγήκε αυτό. Η διοίκηση δεν ήταν απόλυτα συνεπής σ’ αυτό που έλεγε και σε μένα και απέναντι στους παίκτες. Άλλαξε τη φιλοσοφία της και σε τελική ανάλυση δικαίωμα της ήταν να το κάνει. Θεωρούσα όμως ότι έπρεπε να δοθεί χρόνος στα μικρά παιδιά για να βγάλουν τη χρονιά. Άλλωστε η ομάδα δεν πήγαινε για πρωτάθλημα.

http://www.contraepithesi.gr/news/plugins/content/joomthumbnail/gallery/highslide/graphics/zoomin.cur), pointer !important; margin-right: 2px;" height="234" width="350">


Τέλος κόουτς έχει τα φόντα η ομάδα του Αγίου Ανδρέα να επιστρέψει κάποια στιγμή σε Εθνική κατηγορία, έστω και μετά από μερικά χρόνια;

Πολύ φοβάμαι ότι το ποδόσφαιρο στο Νομό Αρκαδίας είναι πολύ χαμηλότερου επίπεδου σε σχέση με το ποδόσφαιρο που υπάρχει στους όμορους Νομούς. Κι όταν μια ομάδα βγαίνει στο Νομό μας πρωταθλήτρια όπως το έχουμε δει τις προηγούμενες χρονιές, αλλά και πέρυσι με τον Παναρκαδικό δεν κάνει κάτι. Το είχα πει πέρυσι και στον Άρη Σαβούρδο, ότι θα βγουν πρωταθλητές, αλλά στα μπαράζ δεν θα κάνει τίποτα. Βέβαια περίμενα τη Σπάρτη να ανέβει και όχι το Κυβέρι. Είναι μεγάλη διαφορά. Στην ουσία βγαίνεις πρώτος και παίρνεις το πρωτάθλημα, πηγαίνεις στα μπαράζ και τρως δύο με τρία γκολ σε κάθε παιχνίδι. Είναι υψηλότερο το επίπεδο στους άλλους Νομούς. Για παράδειγμα φέτος η Σπάρτη έχει ακόμη πιο δυνατό ρόστερ από πέρυσι και προετοιμάζεται για να έχει μία ομάδα για τη Γ’ Εθνική προκειμένου να μείνει εκεί με 2-3 προσθήκες. Εμείς εδώ φτιάχνουμε μία ομάδα Α’ τοπικού παίρνουμε το πρωτάθλημα και αν ανέβουμε λέμε να φτιάξουμε από την αρχή μία ομάδα Εθνικής κατηγορίας…

Άρα είναι εντελώς διαφορετικός στόχος να πάρω το πρωτάθλημα στην Α’ κατηγορία Αρκαδίας και εντελώς διαφορετικός στόχος να διεκδικήσω την άνοδο μου σε Εθνική κατηγορία…

Εντελώς! Για εμάς είναι εντελώς διαφορετικό…

http://www.contraepithesi.gr