Ποια "αιγίδα πολιτισμού" έχουν ανάγκη τα Λαγκάδια;

Σάββατο, 25 Απριλίου 2026 10:58

Οι αποφάσεις που λαμβάνονται στα Λαγκάδια και γενικότερα στη Γορτυνία μοιάζουν αρκετές φορές με το εκκρεμές. Κινούνται με μεγάλη ευκολία από το ένα άκρο στο άλλο. Ποιος μπορεί να ξεχάσει ότι πριν ένα χρόνο, μετά τις κατολισθήσεις που σημειώθηκαν στα Λαγκάδια, οι δύο παρατάξεις του δημοτικού συμβουλίου (Κούλη και Μέγα) είχαν ακυρώσει με ψήφισμά τους τις πολιτιστικές εκδηλώσεις (συμπεριλαμβανομένου του Πανελλήνιου Διαγωνισμού Δημοτικού Τραγουδιού και Μουσικής στην Αγία Παρασκευή Λαγκαδίων) δήθεν ως μέσο πίεσης προς τους αρμόδιους για το ζήτημα του δρόμου. Φέτος πέρασαν στο άλλο άκρο. Μετά την κατακραυγή από τους Γορτύνιους για την ακύρωση των εκδηλώσεων και παρόλο ότι τα προβλήματα στο οδικό δίκτυο της Γορτυνίας πληθαίνουν, ανακοίνωσαν ότι ο Διαγωνισμός Δημοτικού Τραγουδιού στα Λαγκάδια θα διεξαχθεί κανονικά και μάλιστα υπό την αιγίδα του υπουργείου Πολιτισμού.

Η αλήθεια είναι ότι ο Διαγωνισμός φθίνει με τα χρόνια. Δεν έχει την αίγλη του παρελθόντος. Κατά τη γνώμη μου, δύο είναι οι βασικοί παράγοντες για το συνεχώς μειούμενο ενδιαφέρον: αφενός ο Διαγωνισμός επηρεάζεται από τις γενικότερες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι πολίτες (πλέον το σκέφτεται κανείς πολύ σοβαρά να κατέβει για λίγες μέρες διακοπές στο χωριό) και αφετέρου συμπιέζεται από τη γενικότερη υποκουλτούρα που έχει εξαπλωθεί απ' άκρη σ' άκρη και η οποία εκ των πραγμάτων δυσκολεύει κάθε προσπάθεια ανάδειξης και προβολής της παράδοσης.

Το υπουργείο Πολιτισμού συνηθίζει να θέτει υπό την αιγίδα του τέτοιου είδους εκδηλώσεις. Το ερώτημα όμως, είναι βαθύτερο και πιο ουσιαστικό: Η πολιτική του κεντρικού κράτους (όπως αυτή εκφράζεται μέσω του υπουργείου Πολιτισμού) συμβάλλει ουσιαστικά για την κάλυψη των αυξημένων αναγκών για πολιτισμό που εμφανίζει μια ερημοποιούμενη περιοχή όπως η Γορτυνία; Η απάντηση είναι όχι.

Αλήθεια, μιας και αναφερόμαστε στην αιγίδα του κράτους, γιατί το υπουργείο Πολιτισμού δε δίνει κατευθύνσεις προς τους δήμους, δε συνεισφέρει οικονομικά, υλικοτεχνικά, προσλαμβάνοντας το απαραίτητο προσωπικό, ώστε να μένουν ανοιχτά τα πνευματικά - πολιτιστικά κέντρα στα χωριά; Γιατί δε μεριμνά για τον εμπλουτισμό των δημοτικών βιβλιοθηκών, για την πρόσβαση των κατοίκων και της νεολαίας στη μουσική, το θέατρο, τον κινηματογράφο, τη ζωγραφική και γενικότερα στην καλλιτεχνική δημιουργία;

Και για να μην ξεχνιόμαστε εμείς οι Λαγκαδινοί, εάν πραγματικά νοιάζονταν τόσο πολύ για την επαρχία, το υπουργείο Πολιτισμού θα έπαιρνε π.χ. την απόφαση να θέσει υπό την αιγίδα του στα Λαγκάδια τη συνέχιση του έργου της Μαθητικής Εστίας, του Σπηλαίου της Κρανιάς ή του Αθλητικού Κέντρου στην Αγία Παρασκευή, τα οποία εμπνεύστηκε και άρχισε να υλοποιεί με τα πενιχρά οικονομικά μέσα που διέθετε τη δεκαετία του '80 η τότε δημοτική αρχή Σιοκορέλη και τα οποία στη συνέχεια εγκαταλείφθηκαν. Δεν ήταν όλα αυτά σημαντικά έργα πολιτισμού που θα άλλαζαν το χωριό και συνολικά την ευρύτερη περιοχή;

Αλλά και σήμερα, γιατί το υπουργείο Πολιτισμού δεν παρέχει την αιγίδα του με την αναγκαία χρηματοδότηση ώστε να ολοκληρωθεί η επισκευή του Αθανασοπούλειου Πνευματικού Κέντρου; Πόσα χρόνια ακόμα θα "αγκομαχάει" η δημοτική αρχή μέχρι να τελειώσουν όλες οι εργασίες; Και μιας και αναφερόμαστε στο Πνευματικό Κέντρο, θα ήθελα για άλλη μια φορά να καταγγείλω δημόσια τη δημοτική αρχή και τα μέλη του τοπικού συμβουλίου Λαγκαδίων για την αποκαθήλωση της επιγραφής που είχε τοποθετηθεί στην είσοδο του Αθανασοπούλειου Πνευματικού Κέντρου κατά τα εγκαίνια του κτιρίου, το έτος 1982. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κατεβάζουν τις επιγραφές των προκατόχων τους. Δεν τους επιτρέπουμε να σβήνουν από τη συλλογική μνήμη του χωριού τις προσπάθειες όλων εκείνων που συνέβαλαν για να ζωντανέψει αυτός ο χώρος. Δεν υπάρχει καμία δικαιολογία. Ο τοίχος στον οποίο υπήρχε η επιγραφή έχει βαφτεί εδώ και πάρα πολύ καιρό. Να τοποθετήσουν αμέσως την επιγραφή (όπως τη βρήκαν) και να πάψουν να αλλοιώνουν την ιστορία του Πνευματικού Κέντρου.

Σε μια εποχή που η πρόσβαση στον πολιτισμό θεωρείται πολυτέλεια για τα πλατιά λαϊκά στρώματα, η υπεράσπισή του ως αναφαίρετο δικαίωμα και αναπόσπαστο στοιχείο της ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης του ατόμου θα πρέπει να τεθεί ξανά στο επίκεντρο. Κάθε φορά που ακούμε τα παιδιά της Γορτυνίας να παίζουν κάποιο μουσικό όργανο και να τραγουδούν (όπως έγινε χθες στα Τρόπαια), η ελπίδα για το μέλλον του τόπου μας αναγεννάται.

Όσο επιτυχημένες όμως κι αν είναι οι εκδηλώσεις που διοργανώνονται στα Λαγκάδια και τη Γορτυνία (κανείς δε λέει να μη γίνονται, το αντίθετο μάλιστα), ο πραγματικός πολιτισμός θα συνεχίσει να βρίσκεται στο περιθώριο, διότι η γενικότερη πολιτική που ασκείται τόσο από το κράτος όσο κι από το δήμο, είτε με την "αιγίδα" του υπουργείου Πολιτισμού είτε χωρίς, αποτρέπει τους δημότες από την καθημερινή, ολόπλευρη ενασχόληση.

Κι επειδή οι μέρες παράγουν πολιτισμό σκανδάλων, ας μην ξεχνάμε ότι εκτός από τα σκάνδαλα που βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας με τους κυβερνητικούς αξιωματούχους να πιάνονται με τη "γίδα" στην πλάτη, υπάρχει και το τεράστιο σκάνδαλο της ερήμωσης και φτωχοποίησης ενός τόπου, που συντελείται εδώ και χρόνια με την "αι-γίδα" του κράτους στις πλάτες των Γορτύνιων. Αλλά γι' αυτό το νόμιμο σκάνδαλο που μοιάζει με καλοστημένη "πα-γίδα" δε θα ακούσουμε ποτέ να μας μιλάει η ΕΕ με τους... θεσμούς της.

(φώτο: η ανέγερση του Αθανασοπούλειου Πνευματικού Κέντρου Λαγκαδίων, 1982)

Δρ. Βασίλης Σιοκορέλης

Σάββατο, 25/4/2026

Tags:

Διαγωνισμός Δημοτικού Τραγουδιού, Λαγκάδια, Βασίλης Σιοκορέλης,