ΙV Μεραρχία Πεζικού - 114 χρόνια ιστορίας
Χιλιάδες ήρωες, Αξιωματικοί και οπλίτες, πολέμησαν κάτω από την σημαία της. Αλλά και χιλιάδες υπηρέτησαν εν καιρό ειρήνης πράττοντας το καθήκον τους.
Μετά λοιπόν από 114 χρόνια, ήρθε η ώρα να υποσταλεί η πολεμική της σημαία, να τοποθετηθεί με τιμές σε προθήκη Πολεμικού Μουσείου και να περάσει πλέον στην πραγματική ιστορία, όχι όμως στη λήθη.
Κατανοώ απόλυτα τη δυσαρέσκεια που προκαλεί η παραπάνω πράξη. Δεν κρύβω ότι σαν Αξιωματικός που υπηρέτησα σχεδόν σε όλες τις θέσεις αυτής της ιστορικής Μεραρχίας( Επιτελής & Διευθυντής Επιτελικών Γραφείων, Επιτελάρχης, Υποδιοικητής) αλλά και σαν Διοικητής του 11ου Συντάγματος (Κέντρο της Μεραρχίας) επί 2,5 χρόνια, ένας κόμπος έρχεται στο λαιμό μου στο άκουσμα της είδησης.
Χωρίς επουδενί να θέλω να γίνω "συνήγορος του διαβόλου", θέλω να τοποθετηθώ με ηρεμία και σύνεση επ' αυτού.
Η αναδιοργάνωση ή και το "κλείσιμο" Σχηματισμών στον Ελληνικό Στρατό αλλά και ευρύτερα σε ευρωπαϊκό επίπεδο, δεν είναι τωρινό φαινόμενο.
Τα τελευταία 20 και πλέον χρόνια στο πλαίσιο του ανασχηματισμού στις Ένοπλες Δυνάμεις, έχουν ξαναγίνει παρόμοιες κινήσεις πολλές φορές.
Για παράδειγμα το 2013 έπαψε η λειτουργία των Α' και Β' Σωμάτων Στρατού σε Κοζάνη και Βέροια αντίστοιχα.
Σχηματισμοί ανώτεροι αριθμητικά της Μεραρχίας μας στην Τρίπολη, με τεράστια ιστορία, πολεμική δράση και προσφορά στις τοπικές κοινωνίες.
Συνολικά τα τελευταία χρόνια 30 Σχηματισμοί αναδιοργανώθηκαν (έκλεισαν - μείωσαν τις δυνάμεις τους - τροποποίησαν την αποστολή τους κλπ) για να καλύψουν τις νέες ανάγκες που προκύπτουν με το πέρασμα των ετών, την ανάπτυξη των νέων οπλικών συστημάτων, τον νέο επιχειρησιακό σχεδιασμό του ΓΕΣ.
Ο παραδοσιακός Στρατός αλλάζει και μετασχηματίζεται για να καλύψει τις νέες προοπτικές, τις νέες ανάγκες. Όπως αλλάζει και ο κόσμος γύρω μας.
Η πάλαι ποτέ κρατεά Μεραρχία μας, είχε λόγο ύπαρξης όταν Διοικούσε τουλάχιστον 10 τεράστια Κέντρα Νεοσυλλέκτων στον τομέα ευθύνης της. Σήμερα αυτό δεν υφίσταται. Την αποστολή αυτή για τα ένα - δύο κέντρα που υπάρχουν και λειτουργούν μπορεί να την αναλάβει η Ανώτατη Στρατιωτική Διοίκηση Υποστήριξης Στρατού στην Αθήνα.
Όπως και την Διοίκηση των Μονάδων Επιστράτευσης που εδρεύουν στην περιοχή.
Καταλαβαίνω απόλυτα την πικρία που προκαλεί μια τέτοια απόφαση, καθόσον η Τρίπολη είναι συνυφασμένη με τη Μεραρχία χρόνια τώρα, αλλά σε τέτοιες τεράστιες αλλαγές, πάντα κάποιοι είναι η μοίρα να στεναχωριούνται.
Δεν ξεχνάμε την ιστορία και την προσφορά της Μεραρχίας μας στην Τρίπολη. Την τιμάμε και θα την τιμάμε στους αιώνας των αιώνων. Γιατί η λήθη είναι το χειρότερο που θα μπορούσαμε να πράξουμε.
Γιατί… «"Κλειστά εντός ανθοκομείου υπό τα υελώματα τ’ άνθη, ξεχνούν πώς είν’ η λάμψις του ηλίου και πώς φυσούν αι αύρ’ αι δροσεραί όταν περνούν".
Κ. Καβάφης.
Γιώργος Αργυρόπουλος
Σχετικά Άρθρα
- Το "αντίο" του Γιάννη Μαρνέρη στον Γιάννη Κότσυφα ...
- Μεγαλόπολη | Την Κυριακή η παρουσίαση του βιβλίου του κοινωνιολόγου Άρη Ασπρούλη με τίτλο « Ο μελαγχολικός εργάτης»
- Επερώτηση Γιαννακούρα για κακοτεχνίες σε δύο οδικά έργα στην Αρκαδία
- Ενός λεπτού σιγή για τον Δημοσθένη Σωτηρόπουλου στην εκδήλωση της Δημοτικής Ραδιοφωνίας Τρίπολης (vd)
- ΚΤΕΛ Αρκαδίας | Έξτρα δρομολόγιο "Τρίπολη - Αθήνα" για το Σάββατο!
1 σχόλιο
-
Οι ξεφτιλες του 41% κόβουν πίτες, αντί να μην μιλάνε αφού τα διέλυσαν όλα, θέλουν και άλλη τετραετία να ολοκληρώσουν το χάος που έχουν δημιουργήσει