Menu
RSS
Τετάρτη, 21/01/2026
kalimera-arkadia logo
kalimera Arkadia Facebook pageKalimera Arkadia TwitterKalimera Arkadia YouTube channel
ΚΤΕΛ Αρκαδίας
Ανώνυμο 600 x 100 px 728 x 90 px 1

"ΣΠΟΡΟΣ" (Λέσχη εργαζομένων, ανέργων και νεολαίας Τρίπολης) : "6 Δεκεμβρίου – Η μνήμη γίνεται φωνή, η φωνή συλλογική κραυγή αγώνα ανυπακοής"

"ΣΠΟΡΟΣ" (Λέσχη εργαζομένων, ανέργων και νεολαίας Τρίπολης) : "6 Δεκεμβρίου – Η μνήμη γίνεται φωνή, η φωνή συλλογική κραυγή αγώνα ανυπακοής"

6 Δεκεμβρίου 2008 – 6 Δεκεμβρίου 2025. 17 χρόνια.

Ένα ρήγμα που δεν μπόρεσαν να κλείσουν ποτέ. Ένα ρήγμα μέσα από το οποίο χάσκει η κρατική αυθαιρεσία, η εξουσία που δεν λογοδοτεί, η σαπίλα και η δυστοπία του συστήματος που μας θέλει πειθαρχημένους, τρομοκρατημένους φυλακισμένους στη ρουτίνα της καθημερινής επιβίωσης.

Η δολοφονία του 15χρονου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου από τον ειδικό φρουρό της Ελληνικής Αστυνομίας Επαμεινώνδα Κορκονέα, δεν είναι μια «στιγμή».

Είναι το ματωμένο αποτύπωμα του καπιταλισμού πάνω στις ζωές των νέων που θεωρεί αναλώσιμες, των φτωχών αόρατες, του λαού ασήμαντες μπροστά στα κέρδη του   .

Ζούμε σε μια εποχή όπου η εκμετάλλευση κανονικοποιείται, η φτώχεια παρουσιάζεται ως ατομική αποτυχία, η καταστολή ως «αναγκαιότητα». Τα ΜΜΕ διαμορφώνουν αφήγημα, η πολιτική εξουσία επιβάλλει όρια, κι εμείς υποτίθεται πως πρέπει να τα αποδεχτούμε όλα αυτά ως δεδομένα γιατί λένε δεν υπάρχει εναλλακτική.

Ζούμε σε μια εποχή που τα σύννεφα του πολέμου μας περικυκλώνουν. Η γενοκτονία στη Παλαιστίνη μεταδίδεται live, ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, η ΕΕ και μαζί και η κυβέρνηση θέλουν να συνηθίσουμε τα φέρετρα.

Δεν αποδεχόμαστε την κρατική καταστολή την ποινικοποίηση των αγώνων στην υγεία και την παιδεία,  τα πειθαρχικά απέναντι στους αγωνιζόμενους φοιτητές, τον Ρωμανό στα χέρια του οποίου ξεψύχησε ο Αλέξης να είναι στη φυλακή για ένα «αποτύπωμα», τη βίαιη καταστολή των αγροτών στα μπλόκα. Η σιωπή είναι συνενοχή.

Ο Αλέξανδρος δεν είναι σύμβολο για μουσεία. Είναι δικός μας νεκρός. Στις 6 Δεκεμβρίου δεν μένουμε στη θλίψη. Μετατρέπουμε τη μνήμη σε αγώνα διεκδίκησης και ανατροπής. Αρνούμαστε να ανεχτούμε μια κοινωνία που θεωρεί φυσιολογικό να συνθλίβονται ζωές, δικαιώματα, ελευθερίες. Σε βεβαιότητα ότι ο μόνος δρόμος που αξίζει είναι αυτός της ανυποχώρητης πάλης για όλα όσα μας ανήκουν.

Δεν ξεχνάμε. Δεν συνηθίζουμε. Συνεχίζουμε. Στο δρόμο για ζωή, ειρήνη, ψωμί, ελευθερία.

Προσθήκη σχολίου

Επιστροφή στην κορυφή

Διαβάστε επίσης...